Co teraz czytacie? v.2

[WaszJudasz]

O pięć tomów opowiadań? Zawsze myślałem że są cztery

Bo są cztery, pomyliło mi się

A wiesz, że Card w końcu, po 23 latach przerwy, wreszcie domknął cykl o Alvinie?
https://www.amazon.com/Master-Alvin-Tal ... 765300184

Teraz już wiem, dzięki! Może ktoś się zlituje i to u nas wyda, zanim przerobię od początku...

Ta baśniowa dobroć to coś co w ogóle mi się kojarzy z całą znaną mi twórczością Carda. On nawet jak opisuje jakieś konflikty, tragedie i tak dalej, to to zawsze jest wpisane w optymistyczną wizję rzeczywistości, w której świat i ludzie są generalnie dobrzy, tylko czasami błądzą. Tak to pamiętam, może mylnie - tak czy owak, to bardzo "jasny" pisarz.

Tak jest, chociaż ma też kontrtendencję - być może samemu będąc tej swojej nieuleczalnej dobroci świadomy - do epatowania od czasu do czasu opisami okrucieństwa i bezwzględności, jak np. w Cieniu Endera, gdy opisuje byt gangów bezdomnych dzieci w Amsterdamie.

[SODOMOUSE]

Kurde, czytałem to sto milionów lat temu, ale w ogóle jak to sobie teraz próbuje przypomnieć, to ta trylogia sequeli (Mówca umarłych, Ksenocyd, Dzieci umysłu) była sto razy lepsza i ciekawsza niż oryginalna Gra Endera. Pomysł na kosmitów (tych drugich, nie pequeninos) był dość oryginalny i w ogóle miało to świetny klimat. Dżungla, obce planety, jakieś lekko mistycyzujące odloty, zderzenia kultur... wypisz wymaluj lektura pod "Mar da Deriva" VAURUVA. Muszę to sobie odświeżyć, może w lecie znajdzie się czas.

Dla mnie Orson Scott Card i jego klasyki to w ogóle osobisty przekult i w dupie mam utyskiwania na wszelkie niedostatki i przesady jego prozy, które przeważnie sam też zresztą dostrzegam, tyle że mi nie wadzą.




Klasyczna tetralogia Endera jest zajebista - i tak, od Mówcy w górę to jest już coś innego, i moim zdaniem też lepszego. Pięciologia Cienia też jest spoko, choć co niektóre rozwiązania fabularne i rozważania moralne mogą męczyc, niemniej bardzo ciekawie powrócić do wydarzeń z Gry Endera widzianych teraz z perspektywy Groszka. Pierwsze spotkania w świcie Endera są zdecydowanie warte uwagi, Ender na wygnaniu mniej zdecydowanie.

Prequele to już wiadomo, pańszczyna, acz pamiętam, że mi Pierwsza wojna z Formidami (W przededniu/Pożoga/Przesilenie) weszła przyjemnie, choć raczej do tego nie wrócę. Wrócę natomiast na 100% do Alvina i mam nadzieję, że tym razem nie zabije mnie wylewająca się z tego baśniowa dobroć oraz do Pamięci Ziemi (cały cykl przeczytany w krzemie i zakupiony w papierze). Z łanszotów bardzo podobał mi się Mistrz Pieśni i tamto o Kolumbie, zapomniałem tytułu. Ubolewam głęboko, że z cyklu Lovelock wyszedł tylko pierwszy tom.

Opowiadania, te pięć tomów z Amberu - prawie sam miód. Najbardziej zaskakujące bywa tam to, że momentami ten w dobroć i cnotę opływający mormon okazuje się godnym dziedzictwa najbardziej drapieżnych autorów łapiącej za trzewia grozy.

A i tak wiadomo, że najlepsze ze wszystkiego są Glizdawce.

O pięć tomów opowiadań? Zawsze myślałem że są cztery


Jaki jest piąty?

pionty, aka piąnty jest tutej, tej.... XD