AZARATH

[hcpig]

Zapewne za chwilę wjedzie także Dies Irae i jakieś Lost Soul

Nie lubię Lost Soul ale Dies Irea to potencjał 3/4 składu Vader uwolniony z jarzma tyranii lidera, każda płyta Dies Irea niszczy wydaną równolegle płytę Vadera, myślałem że to oczywiste i mamy to dawno za sobą.

[tomekw48]

Słucham Azarath od początku. Pamiętam, jak po strzale w postaci Litany zagościł w moim odtwarzaczu Demon Seed... To była miazga na tym samym poziomie. Później czekałem i na nowego Vadera i Azarath... Viader trochę spuścił z tonu i powoli zacząłem na nich klnąć. Za to Azarath zawsze trzymał poziom. Kocham wszystkie ich płyty i każda ma to coś... Ciekawe jak będzie tym razem, bo akurat ten singiel średnio zachęca do płyty.
Ale i tak ją kupię.
Nie mogę się doczekać grudniowej trasy, tylko szkoda, że zagrają na samym początku każdego wieczoru. Będzie trzeba z pracy urwać się szybciej, aby zdążyć. Spokojnie mogliby zagrać zamiast Rotting Christ w roli headlinera, a Rotting (te popłuczyny dla małolatów) Christ na początku.

[Rumburak]

Zapewne za chwilę wjedzie także Dies Irae i jakieś Lost Soul

Nie lubię Lost Soul ale Dies Irea to potencjał 3/4 składu Vader uwolniony z jarzma tyranii lidera, każda płyta Dies Irea niszczy wydaną równolegle płytę Vadera, myślałem że to oczywiste i mamy to dawno za sobą.

Nie żebym był jakimś Die Hardem Vadera i Generała, ale przypomnij mi proszę, co to 3/4 składu uwolnionego spod jarzma tyranii lidera osiągnęło i gdzie znajduje się aktualnie? No i jeżeli którakolwiek z tych generycznych płyt Dies Irae wg. Ciebie niszczy Litany to ta dyskusja jest bezcelowa

[Anzhelmoo]

Złote wary majsterfula się należą!
Hehe azarath solidniejsze niż morbid, obituary, Vader czy suffo XD

Ale przeczytajmy ze zrozumieniem. Ja nigdzie nie napisałem, że Azarath to jest najlepszy zespół i lepszy niż wyżej wymienione. Zaznaczyłem jedynie, że ich dyskografia jest wysokiej jakości jak na standardy gatunku i nie ma wtop, od których nie uchroniły się czołowe kapele. Czy Azarath w swoich najlepszych momentach był lepszy, niż Morbid, Suffo i Obi w najlepszych momentach? Oczywiście, że nie. Natomiast w kategorii "passa godnych albumów bez hańby" są zdecydowanie w czołówce - i tylko to miałem na myśli mówiąc o solidności. Azarath ma reputację takiej kapeli, której widząc logo można w ciemno odpalać i jest gwarancja braku rozczarowania - bez znaczenia kto tam jest teraz w składzie oraz czy album czarno-biały, czy kolorowy. Ich siłą nie jest innowacja, rewolucja, tylko konsekwencja, rzetelność i jakość. W NAJGORSZYM wypadku jak ktoś za nimi nie przepada, uzna, że to jest po prostu poprawne. To zespół, który nie wymyśli koła na nowo, ale nie wzbudzi też zażenowania i nawet na gorszych albumach dostarczy wspaniałe riffy, co wcale nie jest tak oczywiste jak na hermetyczne ramy estetyki. Pod tym kątem potwierdzam, że kojarzą mi się z Immolation. Poza tym też, co warto pamiętać - żaden album Azarath się nie zestarzał. Też nie każda kapela z takim stażem ma przywilej zrobić coś, co 2/3 dekady później będzie słuchane nie tylko z sentymentu.

A poza tym trudno jest zestawiać Azarath z klasykami z jednego powodu - kapele, do których są porównywani, tworzyły gatunek od zera po omacku, a Azarath w pewnym sensie przyszedł na gotowe. Widział co się sprawdza, widział jak kapele upadały, jak trendy się nie zmieniały, a do tego sam nie wydaje rzeczy zbyt często. Więc siłą rzeczy im jest trochę łatwiej te wszystkie jakościowe rzeczy zebrać u siebie trochę post-factum.

Prywatnie bliżej mi do Vadera i to Generała jako całość uważam za lepszy zespół. Ale nie ma co się oszukiwać - Vader miał albumy, które były wyraźnie gorsze od reszty (Empire, Necropolis, Beast), nie jest to tak równy poziom - choć passa od debiutu do Revelations dla mnie również jest jednym z najlepszych streaków w całym death metalu.

[Pelson]

Zastanawiam się głosno dlaczemu w przypadku Azarath tylko 1-3 to te "bezdyskusyjne" albumy, a Praise the Beast jest traktowana po macoszemu?
Piękny pomost pomiędzy pierwszym, bardziej chaotycznym i nieokiełznanym okresem, a "kolorową" i kontrolowaną druga połową + dużo Immo, co zawsze punktuje dodatnio.
Dyskograficznie bardzo równa płytoteka, bez większych mielizn, które, jeśli już trzeba te komanda zestawiać ze sobą- pojawiły się w przypadku Vadera.
Historycznie natomiast patrząc, szczyt Vadera i okres 1995-1997 i te 3 płyty wydane wtedy (włączając niedocenione Future of the Past) to, z racji pierwszeństwa i momentu dziejowego- kamienie milowe nie tylko polskiego metalu, ale też europejskiego i coś, co się obecnie nazywa klasykiem. Z tego względu nigdy Azarath nie będzie miał tej aury jaką ma Vader. Nawet jeśli Peter od 2000 roku zjadł i wydalił swój ogon już ze 3 razy.

E: Widze, że mam podobne zdanie do kol. Anzhelmoo piętro wyżej.

[Bolt]

Zastanawiam się głosno dlaczemu w przypadku Azarath tylko 1-3 to te "bezdyskusyjne" albumy, a Praise the Beast jest traktowana po macoszemu?
Piękny pomost pomiędzy pierwszym, bardziej chaotycznym i nieokiełznanym okresem, a "kolorową" i kontrolowaną druga połową + dużo Immo, co zawsze punktuje dodatnio.

Problemem, o ile to dobre słowo jest to, że to materiał zapatrzony tak bardzo w Immo, że gubi się trochę pierwiastek tego, co decydowało o sile poprzednich materiałów, które choć oczywiście zbudowane na wiadomych fundamentach, to były w tej dziczy zdecydowanie "swoje". Choć to oczywiście godna uwagi pozycja, ale sam odczułem w stosunku do niej ten typ rozczarowania, co do trójki Phrenelith, gdzie po świetnej Chimerze są "tylko" niezłe wariacje na temat Immo.