Scena Windmill

[Panopticon]

Ciężko to zdefiniować, ale ogólnie to scena skupiona wokół londyńskiego klubu Windmill znajdującego się w Brixton.
Znacie, lubicie?

Kilka przykładów:

[C//A]

Nie mam teraz możliwości obsłuchać materiałów, które zaliczyłeś. Napisz coś więcej o tym zjawisku. Wygląda ciekawie.

[Panopticon]

Nie mam teraz możliwości obsłuchać materiałów, które zaliczyłeś. Napisz coś więcej o tym zjawisku. Wygląda ciekawie.

A przekleję to co mi Gemini wypluł, bo nie mam od siebie nic do dodania:

Scena The Windmill w Brixton (południowy Londyn) to zjawisko muzyczne, które ukształtowało się w drugiej połowie lat 2010. Ten niewielki, niezależny pub stał się epicentrum nowej fali brytyjskiego post-punka i muzyki alternatywnej.

Oto najważniejsze cechy tej sceny:

Brzmienie: Mieszanka surowego post-punka, noise rocka oraz awangardowego jazzu i math-rocka. Muzyka jest często oparta na połamanych rytmach i "kanciastych" riffach gitarowych.

Wokal (Sprechgesang): Zamiast tradycyjnego śpiewu dominuje melodeklamacja. Wokaliści rytmicznie wyrzucają z siebie teksty, które są pełne ironii, niepokoju, czarnego humoru i trafnych obserwacji społecznych.

Nietypowe instrumenty: Obok klasycznego, rockowego instrumentarium, w wielu zespołach kluczową rolę odgrywają saksofony, trąbki czy skrzypce, wprowadzając silny, jazzowy lub folkowy klimat.

Społeczność i etos DIY: Scenę tworzy zwarta, wspierająca się grupa muzyków. Zespoły często wymieniają się członkami, grają wspólne trasy i dzielą się sprzętem. Panuje tam silny duch punkowej autentyczności.

Kluczowe zespoły związane ze sceną Windmill:

Black Midi
Black Country, New Road
Squid
Shame
Fat White Family
Goat Girl
Dry Cleaning

To środowisko jest obecnie uważane za jeden z najciekawszych i najbardziej wpływowych ruchów we współczesnej muzyce gitarowej.

[DST]

Nie mam teraz możliwości obsłuchać materiałów, które zaliczyłeś. Napisz coś więcej o tym zjawisku. Wygląda ciekawie.

A przekleję to co mi Gemini wypluł, bo nie mam od siebie nic do dodania:

Scena The Windmill w Brixton (południowy Londyn) to zjawisko muzyczne, które ukształtowało się w drugiej połowie lat 2010. Ten niewielki, niezależny pub stał się epicentrum nowej fali brytyjskiego post-punka i muzyki alternatywnej.

Oto najważniejsze cechy tej sceny:

Brzmienie: Mieszanka surowego post-punka, noise rocka oraz awangardowego jazzu i math-rocka. Muzyka jest często oparta na połamanych rytmach i "kanciastych" riffach gitarowych.

Wokal (Sprechgesang): Zamiast tradycyjnego śpiewu dominuje melodeklamacja. Wokaliści rytmicznie wyrzucają z siebie teksty, które są pełne ironii, niepokoju, czarnego humoru i trafnych obserwacji społecznych.

Nietypowe instrumenty: Obok klasycznego, rockowego instrumentarium, w wielu zespołach kluczową rolę odgrywają saksofony, trąbki czy skrzypce, wprowadzając silny, jazzowy lub folkowy klimat.

Społeczność i etos DIY: Scenę tworzy zwarta, wspierająca się grupa muzyków. Zespoły często wymieniają się członkami, grają wspólne trasy i dzielą się sprzętem. Panuje tam silny duch punkowej autentyczności.

Kluczowe zespoły związane ze sceną Windmill:

Black Midi
Black Country, New Road
Squid
Shame
Fat White Family
Goat Girl
Dry Cleaning

To środowisko jest obecnie uważane za jeden z najciekawszych i najbardziej wpływowych ruchów we współczesnej muzyce gitarowej.

Shame "Drunk Tank Pink" to fantastyczny album, najlepszy z tych co słyszałem z tej sceny, ale nie mam w niej wielkiego obycia. Harlequin by na pewno dodał więcej.