MEGADETH

[thespectator]

No to łapcie jeszcze bonusowy kawałek Bloodlust:



Paradoksalnie chyba najbardziej mi się podoba

[nicram]

Dobrze, że się nie znalazł na płycie, bo mi się kompletnie nie podoba.

[markiz666]

No to łapcie jeszcze bonusowy kawałek Bloodlust:



Paradoksalnie chyba najbardziej mi się podoba

Poprawny. Na bonus może być.

[Anzhelmoo]

Ciekawe jak bardzo różne są opinie - bo mi akurat Bloodlust mega się spodobał i żałuję, że go nie ma na podstawie! Utwór, który z jednej strony jest puszczeniem oczka w stronę przeszłości (riff Mastermind, fragment inspirowany Tornado of Souls), a z drugiej strony jest na tyle ciekawie i nietypowo poskładamy, że brzmi naprawdę całkiem świeżo. Pamiętam, że na Dystopii jako bonus tracki też były bardzo dobre utwory (Last Dying Wish, Me Hate You), ale przez to, że nie trafiły na podstawę, dziś są zapomniane.

Z tego dzisiejszego utworu bardzo wibracje Cryptic Writings czuć!

[Żułek]

[Gunman]

Jest jeszcze jeden bonusowy kawałek, nobody's hero, tylko wersja cyfrowa. I jeszcze jeden dla japońskiej. Wkurwia mnie takie rozproszenie chuj wie gdzie.

[Żułek]

no w końcu jest na CEDE
przylazł wczoraj ale za pozno i już mi sie nie chciało łazić do paczkomatu 2 raz
generalnie podtrzymuje to co pisałem wcześniej, 2 ostatnie kawałki przesłuchałem troche uważniej i wydają się lepsze niż w kinie, podejrzewam że spadło mi skupienie bo czekałem już na RTL

w sumie taki miks CTE, CW i Y (+ HT) z naciskiem na pierwsze 2 ale całkiem udany
jestem happy

Dobrze, że się nie znalazł na płycie, bo mi się kompletnie nie podoba.

akurat z tym się moge zgodzić

[Rattlehead]

Ten Nobody’s Hero jest zajebisty

[Żułek]

aha tak se przejrzałem książeczke jeszcze co jest napisane przy RTL, jako kompozytor pierwszy oczywiście Rudy wymieniony

[nicram]

Ten Nobody’s Hero jest zajebisty

Tak, całkiem, całkiem.

[thespectator]

Kurde oba te bonusy są zdecydowanie lepsze od większości kawałki na standardowej edycji. W końcu jakaś energia i fajne melodie.

[Lvcyferiusz]

Bonusy mocno średnie, nie mają startu do podstawowej zawartości płyty.

[markiz666]

Bonusy mocno średnie, nie mają startu do podstawowej zawartości płyty.

Zgadza się
Płyta przez cały czas rośnie przy każdym odsłuchu. Bardzo przebojowo, dobrze zaaranżowana, świetne partie bębnów i sola. Fin daje radę mocno w stylu Friedmana. Jedyny kawałek z którym mam problem to another bad Day taki bez wyrazu i wymęczony trochę jak te bonusy nie będę za nimi płakał. Bez nich album jest zwięźlejszy.

[Anzhelmoo]

RIP>Youthanasia>CTE>CW>PS=SFSGSW>TSHF>KIMB>Dystopia=The Sick>Endgame>Megadeth=Risk>13=UA>TWNAH>SC

To moja subiektywna nierówność. Wiem, że kilka rzeczy może być szokujących, jak chociażby to że CW tak wysoko, albo że nową płytę stawiam na równi z Risk. Ale ja tak naprawdę wszystkie płyty M. uwielbiam! Do 4 wracam rzadziej - są to UA, TWNAH, 13 i SC. Ten ostatniej już nie pamiętam, ale na pierwszych trzech jest masa wspaniałych rzeczy, odświeżałem dziś wczoraj. O Risk mam również pozytywne zdanie! Najgorsze płyty M. są znacznie lepsze, niż najgorsze zespołów podobnego kalibru.

Słuchając dziś UA zdalem sobie sprawę jak bardzo fajnym gitarzystą byl Glen Drover!

[gelO]

Słuchaliśmy wczoraj jadąc na Death Worship. O kurwa, ten kower Metallica straszny James BÓG, Dejw spierdolił to strasznie.

[Anzhelmoo]

No i jeszcze moja kolejna obserwacja - pamiętam jakie były odbiory nowszych płyt, gdy wychodziły. Żułek na pewno też, bo lata temu byliśmy na jednym forum dotyczącym Megadeth

Mam wrażenie, że UA uchodziło za kiepską jak na ich standardy. Potem Endgame powrót do formy, ale 13 miał reputację padaki i recyklingu, to wtedy ludzie postawili na nich krzyżyk, a już tym bardziej po Colliderze. Ja akurat Sick lubię, nową też, ich przyjęcia raczej były mieszane, choć generalnie jest narracja, że od Dystopii trzymają stabilną formę i że jest lepiej, niż za mrocznych czasów 13, UA (czy nawet TWNAH, choć to już mega dawne dzieje). Tylko jeśli dziś odpalimy sobie którąś z tych płyt, którą zapamiętaliśmy jako słabą na podstawie recepcji z przeszłości... dziś okażą się fenomenalne! Dread & The Fugitive Mind, Sleepwalker, Burnt Ice, 13 - to wszystko to są niedocenione perły w ich dyskografii.

I teraz pytanie - czy oni naprawdę dziś tak obniżyli loty, że te stare rzeczy, które uchodziły za kiepskie w momencie premiery, są na ich tle wybitne? Trudno powiedzieć, bo i tak i nie!

Doszedłem do wniosku, że to wynika z tego jak zmieniło się postrzeganie tego zespołu na przestrzeni lat. No bo wiecie, rok 2007 (UA) to była zaledwie dekada od ostatniego albumu w klasycznym składzie, ok. 15 od najbardziej legendarnych. Wtedy nadal mieli reputację aktywnego zespołu zdolnego do nagrywania topowych rzeczy, więc oczywiści w zestawieniu z klasykami ówczesne nowe rzeczy były kiepskie. Ale już po tym jak na zespole postawiono krzyżyk i wrzucono do kategorii "emerycki zespół dla dziadów" oczekiwano od nich nie rywalizacji z klasykami, tylko po prostu poprawnych rzeczy i w tej półce się odnaleźli doskonale. Jeśli teraz wrócimy do tych mniej cenionych albumów one DUŻO zyskują po latach. No bo jaramy się Dystopią, jaramy się tym nowym, a tak naprawdę te poprzednie w niczym nie ustępują tym nowym!

Z 13 np. było tak, że był bardzo krytykowany za kiepskie wokale. No bo rzeczywiście względem chociażby 2007 regres był olbrzymi i za to mu obniżano oceny. Od tego czasu wokal się przecież nie poprawił, ale wszyscy tak przywykliśmy do tego, że dziś nikt normalny nie traktuje wokalu jako wady. Wręcz przeciwnie - niektórzy nawet chwalą go za formę wokalną dziś!

[Żułek]

No i jeszcze moja kolejna obserwacja - pamiętam jakie były odbiory nowszych płyt, gdy wychodziły. Żułek na pewno też, bo lata temu byliśmy na jednym forum dotyczącym Megadeth

Tylko jeśli dziś odpalimy sobie którąś z tych płyt, którą zapamiętaliśmy jako słabą na podstawie recepcji z przeszłości... dziś okażą się fenomenalne! Dread & The Fugitive Mind, Sleepwalker, Burnt Ice, 13 - to wszystko to są niedocenione perły w ich dyskografii.
Ale już po tym jak na zespole postawiono krzyżyk i wrzucono do kategorii "emerycki zespół dla dziadów" oczekiwano od nich nie rywalizacji z klasykami, tylko po prostu poprawnych rzeczy i w tej półce się odnaleźli doskonale. Jeśli teraz wrócimy do tych mniej cenionych albumów one DUŻO zyskują po latach. No bo jaramy się Dystopią, jaramy się tym nowym, a tak naprawdę te poprzednie w niczym nie ustępują tym nowym!

coś w tym jest