BATUSHKA - SENSATIONAL ORTHODOX BLACK DOOM METAL

[RippingHeadache]

Posłuchałem sobie tego Patriarkha trochę dla beki, trochę na zasadzie easy listenera puszczonego w formie, na którą szkoda było czegoś lepszego — i właściwie zaskoczyło in plus. Mam to skatalogowane jako guilty pleasure. Wydaje mi się dużo lepsze niż pierwsza Batushka (nic późniejszego od żadnego z obozów nie słyszałem), bo tam było to zlepione na zasadzie przeplatanki elementów cerkiewnych, świetnych z urzędu, z bardzo miernym meloblackiem i trzymało się tylko na tych pierwszych. Teraz to jest dużo bardziej pokombinowane i zintegrowane, sam meloblack jest tylko jednym z elementów układanki, stojąc mocno w cieniu, dominują te cerkiewno-folkowe. Zaryzykuję nawet ocenę, że całkiem kunsztownie te kawałki opracowali. Podejrzewam, że to jest po całości szaber, oni przewalają całe tony płyt z muzyką cerkiewną i folkiem od Bialorusi po Bałkany, wybierają motywy, które później po niewielkim przetworzeniu albo wręcz żywcem włączają do tych swoich utworów, i z tego powodu słucha się nieźle. Nie szanuję, ale może jeszcze wrócę. Takiego Rotting Christa z ostatnich paru płyt ekipa grubego rozwala na drobne kawałki. Porównanie mało nobilitujące, ale na wyższej półce ich nie postawię, bo to podobna zarobkowa produkcja.

Wstyd się przyznać, ale też uważam, że to całkiem dobra płyta jest.

[ŚWIAT BEZ KOŃCA]

To musi być straszne wstydzić się, że jakaś muzyka się podoba.
Zawsze można publicznie mówić, że słucha się tylko Revenge, żeby uratować twarz przed kolegami.

[Szalony Opos]

To musi być straszne wstydzić się, że jakaś muzyka się podoba.
Zawsze można publicznie mówić, że słucha się tylko Revenge, żeby uratować twarz przed kolegami.

Mnie tam i pierwszy album się podobał i ten również, chociaż bardziej. Tych pomiędzy nie słyszałem. Z tym, że ja lubię melodyjne granie a na bleku się nie znam

[RippingHeadache]

To musi być straszne wstydzić się, że jakaś muzyka się podoba.
Zawsze można publicznie mówić, że słucha się tylko Revenge, żeby uratować twarz przed kolegami.

Jestem pod wrażeniem...

[TheDude]

Ja mówię, że jak mam ochotę na metal to włączam PORTAL i dyskusja jest zamknięta. Wczoraj jak wrzuciłem ''ION'' to aż uszy zaboleli

[C//A]

Batushka czy tam Patriakh powinno pojechać na Eurowizję. Zapraszam do dyskusji.

[uglak]

Batushka czy tam Patriakh powinno pojechać na Eurowizję. Zapraszam do dyskusji.

To nie jest głupi pomysł. Gigantyczna dawka cepelii jest, teatrzyk jest, a w te nowsze dokonania są tak melodyjne do porzygu, że może nawet dla przeciętnego odbiorcy Eurowizji będzie to zjadliwe.

[nicram]

Też tak myślę, ze to dobry pomysł. Dobrze kombinujecie chłopaki. Tylko trzeba jeszcze przekonać w głosowaniu całą tę hołotę, która później wysyła reprezentanta danego kraju. A z tym może być kłopot, jednak.

[Stary Metal]

Skoro Lordi kiedyś wygrał, to nawet Batiuszka miałaby szanse. Dodać tylko do choreografii niebinarnych murzyńskich gejów transwestytów przerobionych na baby z brodą i wygrana w kieszeni.

[TheDude]

^ Bart może by się skusił. Drabikowski raczej nie. Jednak podstawowy zamysł nie był nastawiony na taki rozgłos.

[ŚWIAT BEZ KOŃCA]

Batushka czy tam Patriakh powinno pojechać na Eurowizję. Zapraszam do dyskusji.

To nie jest głupi pomysł. Gigantyczna dawka cepelii jest, teatrzyk jest, a w te nowsze dokonania są tak melodyjne do porzygu, że może nawet dla przeciętnego odbiorcy Eurowizji będzie to zjadliwe.

Przegraliby z Cult of Fire grającym post-rocka. Dorime

[ŚWIAT BEZ KOŃCA]

Skoro Lordi kiedyś wygrał, to nawet Batiuszka miałaby szanse. Dodać tylko do choreografii niebinarnych murzyńskich gejów transwestytów przerobionych na baby z brodą i wygrana w kieszeni.

Bart ma brodę nie? Jest to już jakiś początek

[C//A]

Skoro Lordi kiedyś wygrał, to nawet Batiuszka miałaby szanse. Dodać tylko do choreografii niebinarnych murzyńskich gejów transwestytów przerobionych na baby z brodą i wygrana w kieszeni.

Paradoks jest taki, że dla przypadkowego zjadacza Eurowizji Bathuska (grajac pseudo-BM) ma ten "shock factor". Tyle że nie tak opatrzony.

[Panopticon]

[mocny2_3]

LIST OTWARTY Białystok dn.12.02.2026
do Radnych Rady Miejskiej w Dobrym Mieście
Szanowni Państwo Radni,
na początku pozwolę sobie przywołać słowa księdza Jana Kaczkowskiego:
„Można się z drugim spierać, kłócić, nawet wkurzać na niego, ale nie wolno nim pogardzać”.
To zdanie dobrze oddaje istotę debaty publicznej. Można nie lubić muzyki, której słucha sąsiad. Można się z nią nie zgadzać, można ją krytykować. Nie wolno jednak przypisywać jej twórcom złych intencji, zagrożeń społecznych i moralnej deprawacji bez realnych podstaw.
W swoim apelu przypisują Państwo zespołowi Patriarkh ideologię, której nigdy nie głosiliśmy, oraz skutki społeczne, których nigdzie na świecie nie odnotowano. To nie jest analiza wydarzenia kulturalnego, lecz interpretacja oparta na stereotypach i medialnych wyobrażeniach sprzed trzydziestu lat.
Zespół Patriarkh nie buduje swojej tożsamości na skandalu.
Nasza działalność to blisko 1000 koncertów na świecie, sześć kontynentów, 53 kraje, 172 regiony, 276 miast, a do wielu miejsc wracaliśmy wielokrotnie. Występowaliśmy w państwach o bardzo różnych kulturach i religiach takich jak Chiny, Japonia, Indonezja, Tajwan czy Nowa Zelandia. Nigdzie nasze koncerty nie wywołały konfliktów społecznych czy, też zamieszek. Jedyny przypadek ingerencji władz miał miejsce w Rosji w 2016 roku i wynikał z cenzury państwowej, oraz reakcji ultra nacjonalistycznych patologicznych bojówek, a nie z reakcji lokalnej społeczności.
Wydarzenie Sun Dies Festival, którego dotyczy Państwa apel, jest imprezą biletowaną. Nie jest narzucane mieszkańcom ani nie wymaga od nich obowiązkowej obecności. Uczestniczą w nim wyłącznie osoby, które dobrowolnie i świadomie kupują bilet, tak jak w teatrze, kinie czy filharmonii.
Ksiądz Jan Kaczkowski opowiadał często historię ze swojego dzieciństwa. Zapytał kiedyś swoją babcię: dlaczego daje pieniądze na tacę w kościele? Odpowiedziała mu: „Bo kiedy idę do teatru, też płacę za bilet”. W tym krótkim zdaniu zawarta jest ważna myśl - uczestnictwo w przeżyciu duchowym i uczestnictwo w kulturze są dobrowolną decyzją człowieka.
Nasze widowisko sceniczne jest formą performansu artystycznego - teatru muzycznego operującego symbolem, czasami jest to sacrum, czasami profanum. Symbol w sztuce nie jest deklaracją wiary ani programem ideologicznym. W przeciwnym razie należałoby zakazać połowy literatury światowej i znacznej części malarstwa europejskiego.
Niepokojące jest również powoływanie się w debacie publicznej na rzekome badania dotyczące szkodliwości muzyki metalowej bez rozróżnienia gatunków, środowisk i konkretnych artystów. Tego typu argumentacja prowadzi do absurdalnych uproszczeń - równie dobrze można by twierdzić, że literatura kryminalna powoduje przestępczość, teatr wywołuje wojny, lub chodzenie do kościoła pedofilię.
Metal nie jest zagrożeniem społecznym - jest subkulturą artystyczną. Dowodem na to jest przykład Norwegii. W latach 90. black metal budził tam kontrowersje i lęk społeczny. Dziś stanowi element współczesnej tożsamości kulturowej państwa, obecny w muzeach, badaniach akademickich i wspierany przez instytucje kultury, oraz państwo jako część dziedzictwa kultury współczesnej, jak również towar eksportowy przynoszący realne zyski.
Podobne zjawisko obserwujemy także w Polsce. Festiwal Summer Dying Loud w Aleksandrowie Łódzkim w ciągu kilku lat stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych marek kulturalnych miasta. Odbywa się przy pełnym zaangażowaniu władz samorządowych i przynosi promocję, turystów oraz rozwój lokalnej gospodarki - bez konfliktów społecznych i bez zagrożeń, których się Państwo obawiają.
Chciałbym również podkreślić, że działalność Patriarkh nie ogranicza się wyłącznie do koncertów. To także praca organizacyjna, edukacyjna i promocyjna. Reprezentujemy Polskę na świecie - dla wielu odbiorców jesteśmy pierwszym kontaktem z polską kulturą i historią. Rozmawiamy z ludźmi, prowadzimy spotkania i budujemy relacje, które wykraczają daleko poza scenę.
Jako założyciel Stowarzyszenia Dziedzictwa i Kultury Podlasia Patriarkh zajmuję się ochroną tradycji, historią i kulturą regionalną. Nasza działalność obejmuje edukację i promocję dziedzictwa. Próba przedstawienia nas jako środowiska antykulturowego jest nie tylko błędna, ale także mocno krzywdząca.
Jestem osobą otwartą na dialog i pozostaję do pełnej dyspozycji Rady Miasta oraz mieszkańców. Chętnie stawię się na otwartej sesji Rady Miejskiej, aby przedstawić naszą działalność i odpowiedzieć na wszelkie pytania. Taką rozmowę już odbyłem - w ubiegłym roku spotkałem się z Panią Burmistrz Dobrego Miasta przed koncertem i szczegółowo przedstawiłem charakter naszego przedstawienia oraz jego przebieg.
Samorząd ma prawo oceniać kwestie bezpieczeństwa wydarzeń. Nie ma jednak prawa oceniać sztuki według kryteriów ideologicznych ani decydować, która forma ekspresji jest moralnie dopuszczalna.
Kultura nie zawsze jest wygodna.
Ale to właśnie ona buduje dojrzałe społeczeństwo, nie poprzez zakazy, lecz poprzez dialog.
Dlatego apeluję nie o zgodę z nami, lecz o uznanie prawa obywateli do uczestnictwa w legalnym, biletowanym wydarzeniu kulturalnym.
Z wyrazami szacunku,
Bartłomiej Krysiuk
lider zespołu Patriarkh
założyciel Stowarzyszenia Dziedzictwa i Kultury Podlasia „Patriarkh”