Co teraz czytacie? v.2

[ŚWIAT BEZ KOŃCA]

Dzięki Sebastian. Poszukam ebooka jak nie zapomnę. Teraz cisnę "Rękopis znaleziony w Saragossie"

Ruscy mają na vk epuba jeśli masz kindla, przyznaję że nie zapłaciłem

[DST]

Spoko, pobiorę na dniach, bo oszalałem ostatnio z książkami i czytam jak jakiś nerd, tfu.

[Ascetic]

Dzień Muminów Święć.

Z tym ładnym, ale też



dość osobliwym w rysunkach




wydaniem, komiksowym.


Aczkolwiek znam, mam bardziej osobliwe. W tym fińskie, czyli te najbardziej odjechane.

[Stary Metal]

Z okazji Dnia Muminków bierę się po raz kolejny.

[backslifer]

Terror Dana Simmonsa.

Ja pierdolę, jestem w 75% i gdzieś od połowy jestem tą książką narastająco kurewsko zmęczony. Nie dlatego, że jest zła, tylko właśnie dlatego, że jest taka dobra. Te emocje beznadziei i chujni zostały tak niesamowicie oddane, że zawsze przed podniesieniem kindle'a czuję wręcz opór.
Świetna rzecz, ale poczuję ulgę, jak się już skończy. xD

Następną przeczytam jakąś fantasy bajeczkę dla kontrastu.

[ŚWIAT BEZ KOŃCA]

Taki powrót do dzieciństwa. Czyta się bardzo dobrze, oczywiście nie mając wyśrubowanych oczekiwań.

[Lvcyferiusz]

[tomekw48]

Taka tam lekturka na urlop...
Szczególnie na Kybalion z 1912 rokuostrze sobie ząbki.

[Ascetic]

To jest książka, po której wiesz, że nie tylko ciebie popieściło i pogięło na punkcie miejsc, gdzie jest albo ciemno jak w dupie, albo jest niekończące się jasno, albo zimno, zimniej albo jeszcze dla odmiany deszczowo (choć takich imponujących wschodów słońca to ja nie zażył nigdzie innych jak tam ), ale to wszystko i tak nie przeważa nad tym co tam łapiesz.










+ Najlepszy przegryzasz paszowo-wieczorny, taki z przypomlnaczy, co tam lubisz (choć co ciekawe najłatwiej kupić w drodze powrotnej w Oslo, bo w coopach,7elevenach, kiwi - trudno złapać)

[Bolt]

Jakoś tak od kilku lat literatura chińska jest u mnie częstym elementem jadłospisu, a zaczęło się od doskonałego "Snu wioski Ding" Yana Lianke. Pierwsze dwa opowiadania za mną, oba bardzo dobre.



Raz na pół roku bierze mnie na komiks, więc odpakowałem leżącego od dawna w mieszkaniu "Incala".

[Żwirek i Muchomorek]

Raz na pół roku bierze mnie na komiks, więc odpakowałem leżącego od dawna w mieszkaniu "Incala".

To są wspaniałe grzyby!

U mnie:


DST, znasz? Klasyk strukturalnego podejścia do analizy kultury - badania mitów (dzisiaj byśmy to raczej nazwali narracjami/opowieściami/memami) w dyskursie publicznym, w reklamie, mediach, kinie itp. itd. Budowa dość nietypowa, bo to kompilacja esejów pisanych dla jakiejś gazety i trochę materiałów teoretycznych. Czyli: w pierwszej części są krótkie rozdziały pokazujący różne zjawiska, od wrestlingu po fryzury Rzymian w filmach historycznych, a w drugiej jest wyjaśnienie o co właściwie chodzi i co to te mity są/jak się nabudowują na języku/dyskursie. Mam sporo zastrzeżeń do tych teorii, ale czyta się fajnie. W sumie to już chyba kanon dwudziestowiecznej humanistyki.

[DST]

Raz na pół roku bierze mnie na komiks, więc odpakowałem leżącego od dawna w mieszkaniu "Incala".

To są wspaniałe grzyby!

U mnie:


DST, znasz? Klasyk strukturalnego podejścia do analizy kultury - badania mitów (dzisiaj byśmy to raczej nazwali narracjami/opowieściami/memami) w dyskursie publicznym, w reklamie, mediach, kinie itp. itd. Budowa dość nietypowa, bo to kompilacja esejów pisanych dla jakiejś gazety i trochę materiałów teoretycznych. Czyli: w pierwszej części są krótkie rozdziały pokazujący różne zjawiska, od wrestlingu po fryzury Rzymian w filmach historycznych, a w drugiej jest wyjaśnienie o co właściwie chodzi i co to te mity są/jak się nabudowują na języku/dyskursie. Mam sporo zastrzeżeń do tych teorii, ale czyta się fajnie. W sumie to już chyba kanon dwudziestowiecznej humanistyki.

Czytałem Barthesa chyba na studiach. Przypominają mi się eseje o "praktyce pustej formy" w japońskiej kulturze i jak się to przekłada na haiku i wiele innych rzeczy. Było na tyle ciekawe, że do dzisiaj pamiętam. Rekomendacja fajna, ale na razie zawaliłem się książkami i muszę dużo przeczytać z półki rzeczy. M.in. "Wstęp do psychoanalizy" Freuda, "Naked Lunch" Burroughsa, "Satanism and Witchcraft" Micheleta, "La-bas" Huysmansa, "Wędrowiec i jego cień" Nietzschego. Może nawet zdążę do końca roku

edit: dobrze pamiętałem, że to był Barthes. Dokładniej, "Empire of Signs".

[C//A]

Uważam, że zaoszczędziłem dużo kasy, którą wydałbym na terapię, porzucając lekturę Nagiego Lunchu gdzieś w 2/3. Doradzam ostrożne dawkowanie.

[DST]

Uważam, że zaoszczędziłem dużo kasy, którą wydałbym na terapię, porzucając lekturę Nagiego Lunchu gdzieś w 2/3. Doradzam ostrożne dawkowanie.

Ale, że drenujące emocjonalnie czy miałeś ochotę przygrzać herę na aluminium?

[C//A]

Uważam, że zaoszczędziłem dużo kasy, którą wydałbym na terapię, porzucając lekturę Nagiego Lunchu gdzieś w 2/3. Doradzam ostrożne dawkowanie.

Ale, że drenujące emocjonalnie czy miałeś ochotę przygrzać herę na aluminium?

Od pewnego momentu ta książka jest jak trip polegający na przechdzeniu przez fraktale ułożone ze strzępków strumieni świadomości przećpanego żula że stanów. Po tylu latach trudno mi mówić o emocjach, które czułem czytając tę książkę. Natomiast pamiętam, że było to strasznie męczące. Mam wrażenie, że to była ważna książka do napisania, ale niekoniecznie jest ważna do przeczytania.

[DST]

Uważam, że zaoszczędziłem dużo kasy, którą wydałbym na terapię, porzucając lekturę Nagiego Lunchu gdzieś w 2/3. Doradzam ostrożne dawkowanie.

Ale, że drenujące emocjonalnie czy miałeś ochotę przygrzać herę na aluminium?

Od pewnego momentu ta książka jest jak trip polegający na przechdzeniu przez fraktale ułożone ze strzępków strumieni świadomości przećpanego żula że stanów. Po tylu latach trudno mi mówić o emocjach, które czułem czytając tę książkę. Natomiast pamiętam, że było to strasznie męczące. Mam wrażenie, że to była ważna książka do napisania, ale niekoniecznie jest ważna do przeczytania.

Zobaczymy. Jego kolega Kerouac dość lajtowy.

[Żwirek i Muchomorek]

Kerouac ma niewjele wspolnego z Burroughsem, tak na poziomie czysto językowym. Kerouaca sie przyjemnie czyta, nawet jak odlatuje to jednak da sie to przyswajać. Jest zwykła proza, są bohaterowie, dialogi, jakaś opowieść i nawet jak język robi się naspidowany a fabuła nie wydaje się donikąd zmierzać, to są i tak ładne zdania i metafory, jakieś efektowne puenty itp., no nic szczególnie wykręconego. Burroughs to inna para kaloszy.

Problem z nim jest taki, ze on się ma do bardziej konwencjonalnej literatury jak industrial/noise do Beethovena. Dobrze jest to sobie ustawić w glowie przed lekturą, bo czytanie tego w "normalny" sposob moze poskutkować tylko bólem głowy/zmęczeniem. To jest totalna dekonstrukcja narracji, chyba niewielu pisarzy dotarła z rozkładem formy tak daleko i tak konsekwentnie. Tak czy owak, IMO ciekawym pomysłem jest nie czytać, tylko zarzucić audiobooka - słuchać tekstu, dac sie zahipnotyzowac i chłonąć ten pojebany klimat. I tez mi sie zdaje ze to jest tekst ważniejszy jako cos co musiało powstać w historii niz jako cos, co mozna sobie czytać dla... nie wiem, dla doświadczenia estetycznego, bo o przyjemnosci trudno tu mówić. Osobiście nie mam poczucia ze cos mi ta lektura dała, poza tym zapoznaniem sie z tym jak mozna robic literacka awangardę na pełnej - i ze to jest na dluzsza mete chyba ślepy zaułek. Chociaz w tym wypadku moze lepiej mówić o ślepej kiszce (i to w stanie zapalnym, z perforacja itp )

Uważam, że zaoszczędziłem dużo kasy, którą wydałbym na terapię, porzucając lekturę Nagiego Lunchu gdzieś w 2/3. Doradzam ostrożne dawkowanie.

Ale, że drenujące emocjonalnie czy miałeś ochotę przygrzać herę na aluminium?

To się czyta jak wypociny kogoś, to nawąchał się kleju i mu wybija z podświadomości fantazje sekusalne o wylizywaniu muszli klozetowych, o tym, że fajnie by było sobie dać w kanał i że owady się... no, po prostu, że owady i nie interesuj się bo tajni agenci i rura do srania. Przez chwilę to może być nawet zabawne, ale trzysta stron takiego bełkotu to rzecz dla hardkorowców żeby było zabawniej, Burroughs napisał więcej takich powieści. Czytałem kilka - "The Soft Machine" chyba mi najłatwiej wchodziło, chociaż nie umiem powiedzieć o czym było i czy warto.

Barthesa "Empire of Signs" sobie notuje do kajetu, zbada sie.

[Bolt]

Uważam, że zaoszczędziłem dużo kasy, którą wydałbym na terapię, porzucając lekturę Nagiego Lunchu gdzieś w 2/3. Doradzam ostrożne dawkowanie.

Ale, że drenujące emocjonalnie czy miałeś ochotę przygrzać herę na aluminium?

Awangardowy grindcore, ale to Nicole 12, tyle, że Skullflower grające black metal. I tak, to zdanie ma więcej sensu, niż ta książka. Podziel się koniecznie wrażeniami po lekturze.

[DST]

Uważam, że zaoszczędziłem dużo kasy, którą wydałbym na terapię, porzucając lekturę Nagiego Lunchu gdzieś w 2/3. Doradzam ostrożne dawkowanie.

Ale, że drenujące emocjonalnie czy miałeś ochotę przygrzać herę na aluminium?

Awangardowy grindcore, ale to Nicole 12, tyle, że Skullflower grające black metal. I tak, to zdanie ma więcej sensu, niż ta książka. Podziel się koniecznie wrażeniami po lekturze.

Spoko. Mam ambitny plan pisania tutaj parę zdań o każdej, którą przeczytam. Porządkuje mi to w głowie. Pewnie "Naked Lunch" wezmę następną w kolejce, bo tak się zabieram od jakiegoś czasu jak pies do jeża.