Kłopoty ze zdrowiem

[ŚWIAT BEZ KOŃCA]

Szpitalna palarnia ponad podziałami.

Czyżby? Nie widziałem nigdy, by lekarze palili razem z pacjentami.

[Sybir]

A ja widziałem.

[ŚWIAT BEZ KOŃCA]

A ja widziałem.

No to szanuję, zawsze jak leżałem w szpitalu to czuć było wyraźny podział na ,,wy" i ,,my", wyrażany wprost przez lekarzy. Te światy się nie mieszały.

[Sybir]

Jeśli tak było na dermatologii, to nie mogę napisać, żeby mnie to zdziwiło.

[ŚWIAT BEZ KOŃCA]

Jeśli tak było na dermatologii, to nie mogę napisać, żeby mnie to zdziwiło.

No tak, było, ale dlaczego?

[Sybir]

Różne specjalizacje albo miały, albo mają swoją specyfikę, ale to też zależy, czy dany ośrodek jest np. akademicki czy nie.

[ŚWIAT BEZ KOŃCA]

Różne specjalizacje albo miały, albo mają swoją specyfikę.

Fair enough, to nawet nie jest żaden zarzut, że lekarze nie palili/nie palą z pacjentami, bo de facto lepiej by jednak było, żeby dawali przykład, że człowiek wykształcony i mający dbać o zdrowie innych jest na tyle świadomy, że wie, że fajki to sraka, no ale byłem ciekawy.

[Sybir]

Teraz to już mało kto w branży pali.

[Alter Ego]

Teraz to już mało kto w branży pali.

To co wy tam teraz bierzecie? Coś na receptę?

[Hatefire]

To co wy tam teraz bierzecie? Coś na receptę?

Sybir mikrodawkuje Forume.

[Alter Ego]

To co wy tam teraz bierzecie? Coś na receptę?

Sybir mikrodawkuje Forume.

A mi ograniczyli dawkowanie forum. Teraz mam niedobór.

[Sybir]

Wyjdzie Ci to tylko na zdrowie.

[Hatefire]

A mi ograniczyli dawkowanie forum. Teraz mam niedobór.

Są inne fora. Spróbuj. Naprawdę.

[ŚWIAT BEZ KOŃCA]

Wyjdzie Ci to tylko na zdrowie.

A przynajmniej wszystkim innym.

[Tomaszm3]

Ostatnimi czasy, w taką pogodę, albo inną, lubię sobie usiąść przed szpitalem. Telefon się grzeje, głowa się grzeje, świat się grzeje, a ja sobie tam kminie, że motto, to niewysłowione, z filmu "Ostatni Wiking" - tak bardzo aktualne, tak bardzo dojmujące, jak czujesz to cierpienie, może rychłą smierć, palaczy przed nim. Przed szpitalem.




1:22 >>

... The saddest thing that I'd ever seen
Were smokers outside the hospital doors ...

Miejmy nadzieję że będzie dobrze. I ze Tomasz będzie git.

[Ascetic]

Specyfika tej chory jest taka, że nie bywa regresywna, a może być progresywna. Najlepszą opcją jest zatrzymanie procesu (są nowoczesne terapie lekowe, ale jeszcze w moim, szczególnym przypadku medycznym, niedostępne - w fazie klinicznych badań. Tutaj też upatruję realnej szansy na poprawę, ale, czas ich wprowadzenia też gra rolę.). Dla mnie wyjściem (preferowanym, nawet biorąc wszystkie potencjalne zagrożenia) jest przeszczep serca, ale to jeszcze nie jest ta faza choroby. A jak będę starszy i wejdą jakieś choroby współistniejące, których póki co nie ma, bo tak poza tym to jestem okazem zdrowia, to może nie być takiej możliwości. Wiek też może mieć znaczenie oraz uwarunkowania, ścieżki, które aktualnie mam*. Tak więc zostaje życie, cieszenie się życiem, Norwegia ile się da, muzyka ile się da i jeszcze kilka spraw, które lubię i mogę. Rodzina, zwierzaki, ect. No i do tego właściwie już nie kumulowanie a korzystanie ze skumulowanego (do grobu się przecież tego nie zabierze). Na pełnej k-wie, z zachowaniem zachowań prozdrowotnych, inaczej mówiąc.


* A, ze ścieżkami bywa tak, że jakiś lekarz się przeniesie, profesor awansuj i pójdzie gdzie indziej, i 3 lata pracy na relacjach pójdzie się j-ć.


Co do kawałka Editors i ludzi przed szpitalami. Mam takie kilka obrazków z onkologii. Jak bywałem u jednego z rodzicieli Napatoczył się ten song. Napatoczyły się obrazki. Teraz jak latam w swoich sprawach, już pod inny szpital, w innym mieście, widzę to samo, te same obrazki mnie zwyczajnie prześladują. Podobne mam też. niezawesołe konstatacje z nimi związane.

[Tomaszm3]

Tomasz przeczytałem wszystko i zdrowia. Zdrowia w chuj. Żeby się darzyło.

[Ascetic]

Dzięki.
Będzie jak ma być*
Mam właściwie umiarkowany wpływ na pewne sprawy/ procesy, na te na które mam, przykładam się na ile mogę, potrafię, środków styka.

*Generalnie wychodzę z założenia w życiu, kieruję się tym, że robię ile mogę, aby nie mieć do siebie pretensji, że nie zrobiłem ile mogłem. A jak się coś tak rozkraczy, znaczy się, że się musiało zesrać. Fatum/ przeznaczenie, czy zwykła karma, bad or good karma. Najważniejsze, że tutaj wszystko poukładane, nikomu się krzywda nie powinna stać, jak się zesra dokumentnie i zdrowotnie lub finalnie. Jak wcześniej. Po buddyjsku i piosenkarsku - tejk izi dżon kamizi.

[Tomaszm3]

Kurcze oddałbym połowę energii i zdrowia Tobie od siebie jeśli byłoby to możliwe w kierunku uwolnienia się od Adhd. Zamienilibysmy to. Wszystkiego dobrego Tomasz. Będzie git.

Wiesz jak jest jak mówią o mnie lekarze. Organizm 20 latka ale głowa niespełna rozumu. Tomasz na spokojnie wszystko. Jeśli np pisanie na forume budzi niepotrzebne emocje to to pierdol.. Bez sensu się narażać. Szkoda zdrowia. To nie jest tego warte. Bez sensu się nakręcać.

[Żwirek i Muchomorek]

Szpitalna palarnia ponad podziałami.

Czyżby? Nie widziałem nigdy, by lekarze palili razem z pacjentami.

Ja widziałem, ale dość dawno temu - 2005 rok, szpital w Żyrardowie, placówka na Limanowskiego. Miałem niewątpliwą (nie)przyjemnośc trafić tam po wypadku samochodowym. Jechałem na wspaniałe wakacje nad morzem, a wylądowałem w jakimś kurwa Żyrardowie, o którym nigdy wcześniej nie słyszałem, ze skomplikowanym złamaniem obojczyka z przemieszczeniem, z podejrzeniem pęknięcia kręgu szyjnego oraz z generalnym potłuczeniem całego człowieka.

Leżałem na tzw. po-opie (sala pooperacyjna), mając do towarzystwa pana Zdzicha, który trafił tam po operacji wycięcia wyrostka robaczkowego. Na oko sześćdziesiąt lat, trzydzieści kilo nadwagi, wąs - taka typowa człowiek-piłka. Koleś miał pod poduszką paczkę jakichś mołdawskich szlugów jebiących benzyną i smażył je w sali bez żenady, przy otwartym oknie. Pielęgniarki raz go przyłapały, ale nawet mu nie zabrały tych fajek tylko powiedziały, żeby więcej tego nie robił Było tam jeszcze drugie miejsce do palenia - okno na końcu korytarza na oddziale. Przy oknie stała popielniczka i palili tam zarówno pacjenci, jak i pielęgniarki i lekarze. I był taki koleś ze złamanym nosem, który twierdził, że wyszedł wieczorem do knajpy i obudził się w szpitalu i nie wie co się stało (w co w pełni wierzę), który wyciągał z tej popielniczki kiepy, odsypywał resztki tytoniu, zawijał ten tytoń w gazetę i się tym inhalował z takim zapałem, że oczy mu na wierzch wyłaziły. I też mu nikt uwagi nie zwracał.

Spędziłem w tej wspaniałej placówce trzy dni, nie polecam nikomu.

Co do kawałka Editors i ludzi przed szpitalami. Mam takie kilka obrazków z onkologii. Jak bywałem u jednego z rodzicieli

Pacjent z rakiem drobnokomórkowym płuc czwartego stopnia, który wymyka się chyłkiem na szluga pod szpital, chociaż ledwo się rusza i waży może czterdzieści kilo, to jedna z najżałośniejszych rzeczy jakie w życiu widziałem. Chociaż, tak Bogiem a prawdą, na tym etapie to już było absolutnie wszystko jedno