Masterful Magazine

Mari Boine z jej samskimi pieśniami.opowieściami.

Set z tej płyty, z tego kierunku jej yoykowania jest przeze mnie wyczekiwany/ preferowany na nadchodzącym gigu. Przy kawałku - - Mu eadni - - pewnie się wzruszę i martwą duszę poruszę.

Jojkowania, prawie, czas zacząć.
Mari.

Z deszczową panoramą na fiord w tle.

Samskiej piosenki królowa jest tylko jedna






Piękny głos, zatopiony tym razem w momentami post-punkowej motoryce. Wzruszający, polityczny set. Jestem nadgryziony.

Lecimy.




Metaluchy, których nadmiar, widzę, że zachwycone.




Oczywiście wydmuszka, na którą myślałem, że się łapią tylko obcokrajowcy, ale obserwując choćby pokaz mody staronorskiej, to widać jest dla nich ważna sprawa. Muzycznie i kulturowa. Mnie się w tym kontekście też podoba.



Ten kawałek, gdzie Einar pokazał swój kunszt wokalny, ten czysto neofolkowy, piękny.

Zwieńczenie, czyli dwa ostatnie wykonania, z gościnnym udziałem Boine, czysta, najczystsza magia.




Kobita zbliżona wiekowo do naszej Marylki, głos jak dzwon, a norweska i co oczywiste samska publika ją kocha. Wardeunę zgasiła aplauzem jak z nimi wystąpiła. Piękna sprawa te dwa ostatnie numery. Można umierać.

Najprawdopodobniej najdroższy wyjazd koncertowy. Dyszka, to już chwilę temu pękła, ale w ramach walki z polską bidą i dla doznań wszelakich, fanaberii i takich tam, było warto. A jakoś specjalnie przekonany nie byłem.

To taki temat sam dla siebie byś poszedł na koncert Jack White Janka kilka dni temu, to byś się nudził, jakby ci telefon wzięli co?

Kolejny … to jakiś widzę szerszy problem tego miejsca jest. A później zdziwko, że wieje wiadomoczym.



Właściwie to tylko utwierdza w przekonaniu, że to idealny moment, na ten idealny moment.