III Wojna Światowa

[olgims]

a co konkretnie? bo przeczytałem właśnie i nie wiem za bardzo. ale w sumie średnio się znam na „stylu AI”

Takie, nie wiem, ogólnikowe przeegzaltowane opisy. Post pod Twoim to dobry przykład.

Treść też, ale tutaj można od biedy iść w zaparte. Tylko u Pacjenta widać to też po formie, bo AI pisze bardziej poprawnie niż standardy forume i posty Pacjenta wyglądają zupełnie inaczej jak pisze sam i jak wspomaga się AI. Po co taka dziecinada skoro wiemy, że ma sporą wiedzę o metalu?
To już ciężko powiedzieć...

mówisz, że przeklejki okładek z internetu i spamowanie subskrypcjami z distr poparte pseudo-reckami to spora wiedza o metalu? XD

[DST]

pomijając kwestie „sztucznej”, jedno czego nie cierpię w dzisiejszych recenzjach to wodolejstwo, jakies „opisy przyrody” z dupy. w cholerę tekstu a treści w tym mało, jakby wierszówkę ktoś płacił. zdecydowanie wolę lakoniczny konkret, wystarczy kilka sensownych zdań które potrafią zgrabnie ująć o co chodzi w temacie a nie jakieś pierdololo.
dobra, koniec offtopu z mojej strony.

Ja lubię ciekawe, zabawne porównania wychodzące poza ramy "śmierć i zniszczenie", "ciężki jak walec" itd. Nie cierpię też alko-zawadiacko-metalowego stylu pokroju "pierwszy kawałek jest jak przyjęcie ciepłej sety popijanej Żubrem z puszki" itp. pierdy.

[Hatefire]

Treść też, ale tutaj można od biedy iść w zaparte. Tylko u Pacjenta widać to też po formie, bo AI pisze bardziej poprawnie niż standardy forume i posty Pacjenta wyglądają zupełnie inaczej jak pisze sam i jak wspomaga się AI. Po co taka dziecinada skoro wiemy, że ma sporą wiedzę o metalu?
To już ciężko powiedzieć...

No umówmy się ile osób samo z siebie napisałoby o kalejdoskopowym czymś tam. Zresztą użytkownicy piszący więcej na Forume mają jednak swój rozpoznawalny styl. No generalnie poznasz bez avatara, że to post mój, hcpiga czy Uglaka hehe AI tego póki co nie podrobi.

Edit: Przyszedł mi na myśl eksperyment. Czy jakbym napromtował konto na AI moimi postami z Forume, byłby w stanie pisać jak ja?

[NoGodsNoMasters]

Ja natomiast lubię , gdy recenzujący słyszał choć dwie inne płyty zanim zabrał się za pisanie. Zabawna była niedawna moda na recenzje "Pink Incantation". Wielu chciało się ogrzać przy tym ognisku

[olgims]

Treść też, ale tutaj można od biedy iść w zaparte. Tylko u Pacjenta widać to też po formie, bo AI pisze bardziej poprawnie niż standardy forume i posty Pacjenta wyglądają zupełnie inaczej jak pisze sam i jak wspomaga się AI. Po co taka dziecinada skoro wiemy, że ma sporą wiedzę o metalu?
To już ciężko powiedzieć...

Edit: Przyszedł mi na myśl eksperyment. Czy jakbym napromtował konto na AI moimi postami z Forume, byłby w stanie pisać jak ja?

Podrabia twój styl ale wtrąca właśnie takie kalejdoskopowe z dupy kwiatki, żeby ubogacić "tekst". Podobnie z muzyką, grafika itd ( poznasz po specyficznych artefaktach, które generuje ai)

[nagrobek]

pomijając kwestie „sztucznej”, jedno czego nie cierpię w dzisiejszych recenzjach to wodolejstwo, jakies „opisy przyrody” z dupy. w cholerę tekstu a treści w tym mało, jakby wierszówkę ktoś płacił. zdecydowanie wolę lakoniczny konkret, wystarczy kilka sensownych zdań które potrafią zgrabnie ująć o co chodzi w temacie a nie jakieś pierdololo.
dobra, koniec offtopu z mojej strony.

Ja lubię ciekawe, zabawne porównania wychodzące poza ramy "śmierć i zniszczenie", "ciężki jak walec" itd. Nie cierpię też alko-zawadiacko-metalowego stylu pokroju "pierwszy kawałek jest jak przyjęcie ciepłej sety popijanej Żubrem z puszki" itp. pierdy.

recenzje w stylu chaos vault xD

[Hatefire]

Podrabia twój styl ale wtrąca właśnie takie kalejdoskopowe z dupy kwiatki, żeby ubogacić "tekst". Podobnie z muzyką, grafika itd ( poznasz po specyficznych artefaktach, które generuje ai)

Niestety system kapitalistyczny zmusza mnie do pracy, ale wieczorem nakarmię ChatGPT dajmy moimi 30 ostatnimi postami w dziale politykowanie i każę mu napisać na tej podstawie posta, ciekawe jak wyjdzie.

[DST]

pomijając kwestie „sztucznej”, jedno czego nie cierpię w dzisiejszych recenzjach to wodolejstwo, jakies „opisy przyrody” z dupy. w cholerę tekstu a treści w tym mało, jakby wierszówkę ktoś płacił. zdecydowanie wolę lakoniczny konkret, wystarczy kilka sensownych zdań które potrafią zgrabnie ująć o co chodzi w temacie a nie jakieś pierdololo.
dobra, koniec offtopu z mojej strony.

Ja lubię ciekawe, zabawne porównania wychodzące poza ramy "śmierć i zniszczenie", "ciężki jak walec" itd. Nie cierpię też alko-zawadiacko-metalowego stylu pokroju "pierwszy kawałek jest jak przyjęcie ciepłej sety popijanej Żubrem z puszki" itp. pierdy.

recenzje w stylu chaos vault xD

Ta. Najlepsze, że przeciętną recenzję stamtąd mógłbyś przekleić do dowolnego zespołu i nie zauważyłbyś różnicy. Oczywiście każdy zespół zajebisty, miazga, wpierdol, mrok wchodzi jak wóda bez popity hehe i minimum 8/10.

[Bolt]

Ja lubię ciekawe, zabawne porównania wychodzące poza ramy "śmierć i zniszczenie", "ciężki jak walec" itd. Nie cierpię też alko-zawadiacko-metalowego stylu pokroju "pierwszy kawałek jest jak przyjęcie ciepłej sety popijanej Żubrem z puszki" itp. pierdy.

recenzje w stylu chaos vault xD

Ta. Najlepsze, że przeciętną recenzję stamtąd mógłbyś przekleić do dowolnego zespołu i nie zauważyłbyś różnicy. Oczywiście każdy zespół zajebisty, miazga, wpierdol, mrok wchodzi jak wóda bez popity hehe i minimum 8/10.

Masterful Magazine — degustacja z piwnicy Chaos Vault

Są fora, które pachną jak świeżo otwarta puszka taniego lagera na dworcu PKP o szóstej rano. Są też takie, które wchodzą do gardła jak przeterminowany bimber z plastikowej butelki po oranżadzie. A potem jest Masterful Magazine — miejsce, które smakuje jak bourbon pity z kryształowej szklanki w zadymionym klubie, podczas gdy w tle ktoś puszcza black metal z kasety przegrywanej piętnaście razy.

To nie jest forum.
To bar dla ludzi, którzy przeżuli internet i wypluli kości.

Pierwsze wejście na Masterful przypomina otwarcie ciężkich drzwi do piwnicy, gdzie od lat fermentują obsesje. Każdy temat sączy się powoli jak szkocka single malt — gęsta, dymna, momentami zbyt intensywna dla przypadkowego turysty TikTokowej kultury instant. Tutaj nikt nie zamawia kolorowych drinków z parasolką. Tutaj pije się rzeczy mocne, gorzkie i pozostawiające ślad na psychice.

Użytkownicy forum mają energię ludzi, którzy spędzili dekadę na doomscrollingu, po czym postanowili przekuć to w sztukę autodestrukcyjnej erudycji. Dyskusje o muzyce, sztuce, filozofii czy kulturze cyfrowej przypominają wielogodzinny ciąg przy stoliku, gdzie każdy kolejny post jest jak dolewka spirytusu do kawy — coraz mniej racjonalna, ale coraz bardziej szczera.

Estetycznie Masterful Magazine wygląda jak kieliszek absyntu zostawiony na starym kineskopie. Jest brudno, jest chłodno, jest celowo niewygodnie. I bardzo dobrze. Dzisiejszy internet to rozwodnione prosecco dla algorytmicznych normików; Masterful serwuje ciężki porter bałtycki o smaku nikotyny, kurzu i egzystencjalnego kaca.

Największą zaletą forum jest jednak atmosfera permanentnego półupadku. Nie tego żałosnego, instagramowego „sadboyingu”, tylko prawdziwego zmęczenia kulturą masową. Czytając niektóre wątki, ma się wrażenie uczestniczenia w ostatnim bankiecie końca internetu — ludzie siedzą przy lepkim stole, popijają metaforyczny koniak i analizują rozpad cywilizacji między jednym papierosem a drugim.

Oczywiście nie jest to miejsce dla każdego.
Przeciętny użytkownik Reddita odbiłby się od Masterful jak student pierwszego roku od czystej wódki 80%. Forum wymaga cierpliwości, odporności i specyficznego rodzaju intelektualnego alkoholizmu — potrzeby ciągłego konsumowania ciężkich treści mimo świadomości, że następnego dnia będzie bolała głowa.

Ale właśnie dlatego działa.

Masterful Magazine nie próbuje być „społecznością”. To raczej speluna dla cyfrowych dekadentów, którzy zamienili dopaminę social mediów na powolne sączenie melancholii i ironii. Chaos Vault nazwałby to zapewne „ostatnim barem przed cybernetycznym delirium”.

I trudno się z tym nie zgodzić.

[Hatefire]

Forume jak schron z filmu O-bi, o-ba. Koniec cywilizacji. Kupuję tą koncepcję.

[uglak]

No, ale zawsze lepsze takie własne przemyślenia niż Twoje ostatnie recenzje wspomagane AI. Tak, widać. Nie, nie podpowiem po czym, ale poświęcasz zdecydowanie zbyt mało czasu na późniejszą edycje

Co Ty bredzisz?! Jesteś o wiele bardziej tępy i złośliwy niż myślałem. Żadne AI nie ma wystarczającej wiedzy na temat niszowej muzyki metalowej i jej różnych podgatunków, a już na pewno nie byłoby w stanie wygenerować szczegółowych opisów, które są w moich recenzjach. Chciałeś zabłysnąć, rzucając oszczerstwami pozbawionymi treści ("nie podpowiem po czym") i jak zwykle wyszedłeś na pieniacza i kretyna.

Jak się upierasz to mogę wrzucić coś cięższego do obrony niż Twoje recenzje

[trup]

recenzje w stylu chaos vault xD

Ta. Najlepsze, że przeciętną recenzję stamtąd mógłbyś przekleić do dowolnego zespołu i nie zauważyłbyś różnicy. Oczywiście każdy zespół zajebisty, miazga, wpierdol, mrok wchodzi jak wóda bez popity hehe i minimum 8/10.

Masterful Magazine — degustacja z piwnicy Chaos Vault

Są fora, które pachną jak świeżo otwarta puszka taniego lagera na dworcu PKP o szóstej rano. Są też takie, które wchodzą do gardła jak przeterminowany bimber z plastikowej butelki po oranżadzie. A potem jest Masterful Magazine — miejsce, które smakuje jak bourbon pity z kryształowej szklanki w zadymionym klubie, podczas gdy w tle ktoś puszcza black metal z kasety przegrywanej piętnaście razy.

To nie jest forum.
To bar dla ludzi, którzy przeżuli internet i wypluli kości.

Pierwsze wejście na Masterful przypomina otwarcie ciężkich drzwi do piwnicy, gdzie od lat fermentują obsesje. Każdy temat sączy się powoli jak szkocka single malt — gęsta, dymna, momentami zbyt intensywna dla przypadkowego turysty TikTokowej kultury instant. Tutaj nikt nie zamawia kolorowych drinków z parasolką. Tutaj pije się rzeczy mocne, gorzkie i pozostawiające ślad na psychice.

Użytkownicy forum mają energię ludzi, którzy spędzili dekadę na doomscrollingu, po czym postanowili przekuć to w sztukę autodestrukcyjnej erudycji. Dyskusje o muzyce, sztuce, filozofii czy kulturze cyfrowej przypominają wielogodzinny ciąg przy stoliku, gdzie każdy kolejny post jest jak dolewka spirytusu do kawy — coraz mniej racjonalna, ale coraz bardziej szczera.

Estetycznie Masterful Magazine wygląda jak kieliszek absyntu zostawiony na starym kineskopie. Jest brudno, jest chłodno, jest celowo niewygodnie. I bardzo dobrze. Dzisiejszy internet to rozwodnione prosecco dla algorytmicznych normików; Masterful serwuje ciężki porter bałtycki o smaku nikotyny, kurzu i egzystencjalnego kaca.

Największą zaletą forum jest jednak atmosfera permanentnego półupadku. Nie tego żałosnego, instagramowego „sadboyingu”, tylko prawdziwego zmęczenia kulturą masową. Czytając niektóre wątki, ma się wrażenie uczestniczenia w ostatnim bankiecie końca internetu — ludzie siedzą przy lepkim stole, popijają metaforyczny koniak i analizują rozpad cywilizacji między jednym papierosem a drugim.

Oczywiście nie jest to miejsce dla każdego.
Przeciętny użytkownik Reddita odbiłby się od Masterful jak student pierwszego roku od czystej wódki 80%. Forum wymaga cierpliwości, odporności i specyficznego rodzaju intelektualnego alkoholizmu — potrzeby ciągłego konsumowania ciężkich treści mimo świadomości, że następnego dnia będzie bolała głowa.

Ale właśnie dlatego działa.

Masterful Magazine nie próbuje być „społecznością”. To raczej speluna dla cyfrowych dekadentów, którzy zamienili dopaminę social mediów na powolne sączenie melancholii i ironii. Chaos Vault nazwałby to zapewne „ostatnim barem przed cybernetycznym delirium”.

I trudno się z tym nie zgodzić.

TrupGPT:
Idealne.
W Punkt!
To oczywiste!
+1488!

[DST]

recenzje w stylu chaos vault xD

Ta. Najlepsze, że przeciętną recenzję stamtąd mógłbyś przekleić do dowolnego zespołu i nie zauważyłbyś różnicy. Oczywiście każdy zespół zajebisty, miazga, wpierdol, mrok wchodzi jak wóda bez popity hehe i minimum 8/10.

Masterful Magazine — degustacja z piwnicy Chaos Vault

Są fora, które pachną jak świeżo otwarta puszka taniego lagera na dworcu PKP o szóstej rano. Są też takie, które wchodzą do gardła jak przeterminowany bimber z plastikowej butelki po oranżadzie. A potem jest Masterful Magazine — miejsce, które smakuje jak bourbon pity z kryształowej szklanki w zadymionym klubie, podczas gdy w tle ktoś puszcza black metal z kasety przegrywanej piętnaście razy.

To nie jest forum.
To bar dla ludzi, którzy przeżuli internet i wypluli kości.

Pierwsze wejście na Masterful przypomina otwarcie ciężkich drzwi do piwnicy, gdzie od lat fermentują obsesje. Każdy temat sączy się powoli jak szkocka single malt — gęsta, dymna, momentami zbyt intensywna dla przypadkowego turysty TikTokowej kultury instant. Tutaj nikt nie zamawia kolorowych drinków z parasolką. Tutaj pije się rzeczy mocne, gorzkie i pozostawiające ślad na psychice.

Użytkownicy forum mają energię ludzi, którzy spędzili dekadę na doomscrollingu, po czym postanowili przekuć to w sztukę autodestrukcyjnej erudycji. Dyskusje o muzyce, sztuce, filozofii czy kulturze cyfrowej przypominają wielogodzinny ciąg przy stoliku, gdzie każdy kolejny post jest jak dolewka spirytusu do kawy — coraz mniej racjonalna, ale coraz bardziej szczera.

Estetycznie Masterful Magazine wygląda jak kieliszek absyntu zostawiony na starym kineskopie. Jest brudno, jest chłodno, jest celowo niewygodnie. I bardzo dobrze. Dzisiejszy internet to rozwodnione prosecco dla algorytmicznych normików; Masterful serwuje ciężki porter bałtycki o smaku nikotyny, kurzu i egzystencjalnego kaca.

Największą zaletą forum jest jednak atmosfera permanentnego półupadku. Nie tego żałosnego, instagramowego „sadboyingu”, tylko prawdziwego zmęczenia kulturą masową. Czytając niektóre wątki, ma się wrażenie uczestniczenia w ostatnim bankiecie końca internetu — ludzie siedzą przy lepkim stole, popijają metaforyczny koniak i analizują rozpad cywilizacji między jednym papierosem a drugim.

Oczywiście nie jest to miejsce dla każdego.
Przeciętny użytkownik Reddita odbiłby się od Masterful jak student pierwszego roku od czystej wódki 80%. Forum wymaga cierpliwości, odporności i specyficznego rodzaju intelektualnego alkoholizmu — potrzeby ciągłego konsumowania ciężkich treści mimo świadomości, że następnego dnia będzie bolała głowa.

Ale właśnie dlatego działa.

Masterful Magazine nie próbuje być „społecznością”. To raczej speluna dla cyfrowych dekadentów, którzy zamienili dopaminę social mediów na powolne sączenie melancholii i ironii. Chaos Vault nazwałby to zapewne „ostatnim barem przed cybernetycznym delirium”.

I trudno się z tym nie zgodzić.

Złoto. Zbyt wysublimowane jak na Chaos Vault, ale jakże trafne.

[nagrobek]

no dobrze..ale słynna pacjentowa twórczość poetycka powstała raczej samodzielnie bo wtedy chyba jeszcze nie było ai w obiegu. tego mu nie odbierzecie

[Sybir]

Nie wiadomo. Już dawno były głosy na forume, że kol. Pacjent - ze względu na przewidywalność aktywności i argumentacji - to jakiś bot.

[Bolt]

no dobrze..ale słynna pacjentowa twórczość poetycka powstała raczej samodzielnie bo wtedy chyba jeszcze nie było ai w obiegu. tego mu nie odbierzecie

To jest transhumanistyczna wizja Jana Wadowskiego, gdzie człowiek łączy się z AI

[olgims]

Nie wiadomo. Już dawno były głosy na forume, że kol. Pacjent - ze względu na przewidywalność aktywności i argumentacji - to jakiś bot.

Bot z cyfrową wscieklizną trzeba dodać bo znowu kompulsywnie wkleja okładki w różnych tematach.

[Order_of_Nine_Angels]

recenzje w stylu chaos vault xD

Ta. Najlepsze, że przeciętną recenzję stamtąd mógłbyś przekleić do dowolnego zespołu i nie zauważyłbyś różnicy. Oczywiście każdy zespół zajebisty, miazga, wpierdol, mrok wchodzi jak wóda bez popity hehe i minimum 8/10.

Masterful Magazine — degustacja z piwnicy Chaos Vault

Są fora, które pachną jak świeżo otwarta puszka taniego lagera na dworcu PKP o szóstej rano. Są też takie, które wchodzą do gardła jak przeterminowany bimber z plastikowej butelki po oranżadzie. A potem jest Masterful Magazine — miejsce, które smakuje jak bourbon pity z kryształowej szklanki w zadymionym klubie, podczas gdy w tle ktoś puszcza black metal z kasety przegrywanej piętnaście razy.

To nie jest forum.
To bar dla ludzi, którzy przeżuli internet i wypluli kości.

Pierwsze wejście na Masterful przypomina otwarcie ciężkich drzwi do piwnicy, gdzie od lat fermentują obsesje. Każdy temat sączy się powoli jak szkocka single malt — gęsta, dymna, momentami zbyt intensywna dla przypadkowego turysty TikTokowej kultury instant. Tutaj nikt nie zamawia kolorowych drinków z parasolką. Tutaj pije się rzeczy mocne, gorzkie i pozostawiające ślad na psychice.

Użytkownicy forum mają energię ludzi, którzy spędzili dekadę na doomscrollingu, po czym postanowili przekuć to w sztukę autodestrukcyjnej erudycji. Dyskusje o muzyce, sztuce, filozofii czy kulturze cyfrowej przypominają wielogodzinny ciąg przy stoliku, gdzie każdy kolejny post jest jak dolewka spirytusu do kawy — coraz mniej racjonalna, ale coraz bardziej szczera.

Estetycznie Masterful Magazine wygląda jak kieliszek absyntu zostawiony na starym kineskopie. Jest brudno, jest chłodno, jest celowo niewygodnie. I bardzo dobrze. Dzisiejszy internet to rozwodnione prosecco dla algorytmicznych normików; Masterful serwuje ciężki porter bałtycki o smaku nikotyny, kurzu i egzystencjalnego kaca.

Największą zaletą forum jest jednak atmosfera permanentnego półupadku. Nie tego żałosnego, instagramowego „sadboyingu”, tylko prawdziwego zmęczenia kulturą masową. Czytając niektóre wątki, ma się wrażenie uczestniczenia w ostatnim bankiecie końca internetu — ludzie siedzą przy lepkim stole, popijają metaforyczny koniak i analizują rozpad cywilizacji między jednym papierosem a drugim.

Oczywiście nie jest to miejsce dla każdego.
Przeciętny użytkownik Reddita odbiłby się od Masterful jak student pierwszego roku od czystej wódki 80%. Forum wymaga cierpliwości, odporności i specyficznego rodzaju intelektualnego alkoholizmu — potrzeby ciągłego konsumowania ciężkich treści mimo świadomości, że następnego dnia będzie bolała głowa.

Ale właśnie dlatego działa.

Masterful Magazine nie próbuje być „społecznością”. To raczej speluna dla cyfrowych dekadentów, którzy zamienili dopaminę social mediów na powolne sączenie melancholii i ironii. Chaos Vault nazwałby to zapewne „ostatnim barem przed cybernetycznym delirium”.

I trudno się z tym nie zgodzić.

O w trzy kurwy. Przecież tu się niektórzy poszczają z gały zrobionej ich ego.

Zakon.

[Hatefire]

Pacjent deal with it xD

[Nerwowy]

Ta "wojna" to żydowska ustawka a Ruscy sami napierdalają do siebie tak jak kiedyś Ukraińcy. Włącz myślenie!