Masterful Magazine

Chyba nie ma tematu. Załoga z Włoch z kobitą na wokalu. Mają na koncie trzy albumy, w tym świetne tegoroczne CLOSE. Jakby chcieć zaszufladkować, to pewnie najbliżej byłby doom metal może z lekkimi ciągotami do stonera czy proga i różnej maści udziwnień w kwestii aranży oraz doboru instrumentarium.

Dla obadania:

Bdb kapela. Choć żebym chciał ich słuchać z płyt, muszę mieć bardzo konkretny nastrój, a miewam go rzadko. Natomiast zdecydowanie warto zobaczyć na żywo. Kilka lat temu zupełnie ominąłem na Into the Abyss, zajęty chlaniem z paroma zwyrodnialcami z pewnego forum muzycznego Ale w tym roku nadrobiłem na samodzielnym koncercie w Gdańsku, było bardzo, bardzo dobrze. A piękna pani Sara zdecydowanie daje radę ze swoimi partiami.

Ja właśnie nie przepadam za kobiecymi wokalami w metalu, ale Messa to wyjątek dla mnie.

Burp pisze: ↑

27-08-2022, 09:53

Ja właśnie nie przepadam za kobiecymi wokalami w metalu, ale Messa to wyjątek dla mnie.

tematu nie było, ale wspominane o zespole już jak najbardziej:
http://masterful-magazine.com/forum/vie ... a#p1661400

dla mnie świetna wokalistka, z Włoszek jeszcze Kryśka Scabbia, piękna kobieta i świetna wokalistka, tyle, że muzyka przeciętna,
chociaż z Rudym akurat się udało:

Burp pisze: ↑

27-08-2022, 09:53

Ja właśnie nie przepadam za kobiecymi wokalami w metalu, ale Messa to wyjątek dla mnie.

Sprawdź Sinistro

Mi bardzo podeszły Belfry, zapetlalem album. Z następnymi już trochę mniej mi było po drodze, ale mam w planach wrócić do nich.

A co jest z tymi wszystkimi kapelkami typu Blood Ceremony, Jex Thoth, ucichło i nic nie słychać. Messa bardzo dobra natomiast.

Herne the Hunter pisze: ↑

27-08-2022, 12:02

A co jest z tymi wszystkimi kapelkami typu Blood Ceremony, Jex Thoth, ucichło i nic nie słychać. Messa bardzo dobra natomiast.

Jex Thoth zero znaków życia

Uwielbiam wszystkie płyty Messy. Natomiast mam pewien problem z ich koncertami, bo widziałem 3, z których 2 miejscami nużyły się. Bardzo dobrze wypadł ten, gdzie grali bez ozdobników, szybciej i z brudnym, a nie wycezylowanym, "miękkim" brzmieniem.

Całkiem udany nowy płyteł The Spin, zwrócone uwagę na kawałki Immolation czy The Dress, może jak to u nich nie cały płyteł równie dobry, wstęp w stylu country do Reveal jakoś nie pasuje do reszty albumu, ale imho lepsze wydawnictwo niż poprzednie.

Nowy (płyteł) jak nowy, wyszedł rok temu. Całkiem dobry, ale dla mnie to jest najsłabszy ze wszystkich album Messy, bo pozbawiony dotychczasowego, mistycznego klimatu. Rozumiem jednak chęć wyjścia poza dość wyeksploatowaną już formułę, no i pragnienie poszerzenia bazy odbiorców też pewnie zrobiło swoje.

No i ja znów w kontrze, widać taki klimat dziś mam "Nowa" płyta bardzo mi się podoba. Może wyjście poza konwencję nie zawsze jest złe? A może to ja się zmieniłem? Ale mało co mi się ostatnio podoba, więc to nie tak, że mam jakąś sraczkę na nowe granie. Jest tu potencjał, szkoda go tłumić założeniem, że płyta powinna brzmieć w określony sposób. Bardzo solidny materiał.