• Decayed - "Into the Depths Of Hell" 2015 / CD

    Decayed - Into the Depths Of Hell Lusitian death/black metal combo Decayed has been at it longer than most (since 1990, to be exact) – and it is a crying shame that populist swill like Moonspell continues to persist. This is the tenth (!) album that mainstay José Afonso releases under the Decayed moniker, and as expected it combines the best of primitive death –, black – and thrash metal. In many ways Decayed is the Mediterranean equivalent of long-suffering Pennsylvania death metal combo Sathanas. In fact it is a bit surprising that they have yet to hear Paul Tucker and Afonso trade rasps within either band's context. "Into the Depths Of Hell" sounds like what Sepultura had sounded like if they had perfected the "Bestial Devastation" sound, or what "Deathcrush" era Mayhem could have sounded like if they infused it with a bit of "Scream Bloody Gore" Death. 'Winged Beasts' and 'Of Anath and Mot' are as Scandinavian (read: as razors and hooks through your flesh) as Decayed has ever sounded, and the ripping thrash solos just makes it all sounding wickedly evil. It's crude, it's ugly and it cares more about getting the right feeling than playing the right notes or measures. Perhaps this a band that was meant to remain forever underground, forever black – and perhaps for the better too. Decayed has no commercial considerations, they only care to bash your skull in and leave you a bloody heap.
    helldprod.comWouter ________7 search for Decayed
  • listen and enjoy!

Nuclear Holocaust

Jest old school, bo nie zagraliśmy ani jednego oryginalnego dźwięku, kawałki są krótkie, jest w nich mnóstwo thrashu i punka, szczypta death metalu – to dla wielu będzie właśnie przepisem na grindcore, zmieniają się tylko proporcje. Nie boli nas ta łata, nie chce nam się też szukać innej.


Może dzięki uwielbieniu Dissection jest na Heading Below więcej melodii? Może za sprawą Testimony of Ancients znalazły się klawiszowe podkłady? Być może dlatego, że kochamy Autopsy jest więcej tłustych zwolnień? Jakoś tak to wszystko naturalnie przyszło.

Echoes of Yul

Granie w pojedynkę, miksowanie, itp. to trochę wymóg sytuacji w jakiej jestem kiedy trudno jest znaleźć kogoś nadającego na podobnych falach, ale są plusy: gram kiedy chcę, muzyka ma spójną wizję i nie idę na żadne kompromisy.