reviews



    ENG
  • Immolation - "Majesty and Decay"
    NUCLEAR BLAST RECORDS
    USA

    Immolation - Majesty and Decay After three records on French label Listenable Records New York death metal veterans Immolation now are back on German mega-label Nuclear Blast Records. The band's last two records weren't especially memorable, albeit 2007's "Shadows In the Light" was a return to form of sorts. "Majesty and Decay" is the heaviest and most complex record the band has done since their breakthrough album "Unholy Cult". Drummer Steve Shalaty has finally come into his own and, although he's still no match for Alex Hernandez, his work behind the kit is now more together and massive than ever. Ross Dolan is his usual self, delivering his monstreous grunts in perfect clarity. Robert Vigna (guitars) delivers an avalanche of ripping riffs and spectacular extended leads/solos. The pumping bass-heavy production is hands down the best Immolation has ever had, which speaks volumes of the mixing and mastering done by Zach Ohren at Castle Ultimate Studio, California (Brain Drill, Decrepit Birth, Suffocation). The fabulous artwork, design and lay-out by Pär Oloffson (Brain Drill, Condemned, Immortal, Inherit Disease, Spawn of Possession) is the best Immolation have had since their classic early days with Andreas Marschall. Where other bands have come and gone, bucked to trends and drastically changed direction these Yonkers natives always kept close to a world below. "Majesty and Decay" is the best thing they've done since "Unholy Cult" and "Here In After".

    www.nuclearblast.deWouter ________8 search for Immolation

Nuclear Holocaust

Jest old school, bo nie zagraliśmy ani jednego oryginalnego dźwięku, kawałki są krótkie, jest w nich mnóstwo thrashu i punka, szczypta death metalu – to dla wielu będzie właśnie przepisem na grindcore, zmieniają się tylko proporcje. Nie boli nas ta łata, nie chce nam się też szukać innej.

Ulcer

Może dzięki uwielbieniu Dissection jest na Heading Below więcej melodii? Może za sprawą Testimony of Ancients znalazły się klawiszowe podkłady? Być może dlatego, że kochamy Autopsy jest więcej tłustych zwolnień? Jakoś tak to wszystko naturalnie przyszło.

Echoes of Yul

Granie w pojedynkę, miksowanie, itp. to trochę wymóg sytuacji w jakiej jestem kiedy trudno jest znaleźć kogoś nadającego na podobnych falach, ale są plusy: gram kiedy chcę, muzyka ma spójną wizję i nie idę na żadne kompromisy.