K// pisze: ↑17-11-2026, 20:21
Mnie Reel To Reel rozbiło, a mało jest płyt ambientowych które zostają ze mną jakoś na dłużej. Chociaż trochę obawiam się przed puszczeniem, brzmi to jak wgląd w umysł autora, a co mogło być w głowie Marco jest conajmniej niepokojące
Nostovaki wrzucone do koszyka, a miałem w tym roku już nic nie zamawiać .. może wstrzymam się do stycznia.
Czuć tam Grunta, nie zdziwiłbym się gdyby Aspa maczał w tym palce, podobna myśl techniczna, chociaż im dalej w las tym dziwniej się robi.
Wrzucone jeszcze BizarreSS (Bizarre Uproar + Sick Seed) i BizarreSSMania (Bizarre Uproar + Sick Seed + Taint). Mam Sick Seed tylko split z Shift i jest to jedna z lepszych rzeczy w takich klimatach. Co do BU to Pasi Markkula to może na codzień miły, kulturalny chłop ze skłonnościami do romantyzmu, ale to co tworzy pod tą nazwą to chyba najbardziej chore rzeczy w całym PE, słuchając BU mam wrażenie że to fragmenty skrzywionego umysłu, gdzie zgnilizna, ekskrementy, rozkład, ekstremalna przemoc to jakieś wartości nadrzędne.
Fajne zamówienia! Nie znam tych materiałów BSS i BSSM. Muszę też to kiedyś wrzucić, bo bardzo lubię tak BU jak i Taint/Mania.
Co do Reel to Reel, jasne, nie mówię, że ten album jest słaby, ale wolę np Negative Frequencies, który jest bardzo zbliżony do RtR, no i tak jak w/w jest jednym z ostatnich nagrań dokonanych przed śmiercią Marco, ale wydaje mi się nieco bardziej spójny muzycznie i być może o większym ładunku emocjonalnym (?). Rzecz subiektywna.
Co do Nostovaki, to dokładnie tak jak napisałeś. że "nie zdziwiłbyś się gdyby Aspa maczał w tym palce". Gdzieśtam przeczytałem też, że być może udziela się tam ktoś z zajebistego fińskiego The Day of the Antler (polecam, bardzo różnorodna dyskografia, od kosmicznych ambientów, przez pe po harshnoise) i w sumie to też miałoby sens.
Co do Bizarre Uproar, to nie byłbym taki kategoryczny. Pewnie znalazłbym zbliżony poziom choroby. Przyklad: Było pisane na forum w ostatnim czasie o wybitnej "How Welcome Is Death to I Who Have Nothing More to Do but Die" Con Dom i dla mnie to rzecz bardziej przekraczająca granice i wstrząsająca w odbiorze niż jakikolwiek BU. Ale doskonale rozumiem, co masz na myśli, BU to wyższy level ekstremy i dźwiękowego upodlenia, który ciężko przebić.
Edit: dotarła tez do mnie chwilę temu ta "nowa" koncertówka, ale jeszcze nie słuchalem:
