Trzaski, zgrzyty i skowyty.

[DST]

Taka ciekawostka.

[K//]

Atrax Morgue, już sama nazwa brzmi porażająco, atrax robustus jeden z najbardziej agresywnych pająków, atakujący nie sprowokowany, krztałt pająka zapisany w naszym sofcie, ma budzić lęk i odrazę. Kostnica, wiadomo, chłód, koniec, ludzkie ciało, jeszcze do niedawna chodzące, cieszące się, kochające, sprowadzone do formy towaru, rzeczy. We Włoszech funkcjonuje dobra scena noise/industrial, Satanismo Calibro 9, Cronaca Nera ludzi z bardziej eksperymentalnego Macelleria Mobile di Mezzanotte, Wertham, The Sodality
czy Mauthausen Orchestra.
Bardzo lubię fiński noise/pe, oni tam wyglądaja jak bohaterowie filmu Osiem Milimetrów, i wydają się równie groźni. Najstarsze i na różnych etapach wzajemnie się inspirujące Grunt, zlewający w jedną masę pe, przemysłowe dźwięki, metalowe śmieci, i ciężkie syntezatorowe ambienty, i Bizarre Upror z całym spektrum (anty)muzyki, od field recording, przez bardziej klasyczny industrial po brutalny noise, ale też jeszcze kilka innych, Gelsomina/Sick Seed, Cloama, STROM.ec, plus kilka rzeczy na liście do sprawdzenia jak Rautakymi czy Finno-Ugrian Suicide Hypothesis.
Ostatniej zimy nadrabiałem trochę amerykańską scenę di/pe, projekty z USA czerpią ze spuścizny NTT czy Ricarda Ramireza w równym stopniu co z katalogu Cold Meat Industry, dużo więcej tam dark ambientowego straszenia niż typowego harsh hałasu, przy czym amerykanie wydają się być mocno zaangażowani w kreowanie specyficznej atmosfery, często zbierając materiały z różnych tematycznych miejsc jak jaskinie, cmentarze, tunele.. Steel Hook Prostheses z obsesją na punkcie złej strony medycyny, gdzie w warstwie muzycznej ładnie pobrzmiewają echa MZ.412 i Nordvargra. Drapieżne Himukalt Ester Kärkkäinen, polecam bardziej niż 'popularne' Pharkamon jeśli chodzi o industrial tworzony przez kobiety. Gnawed, The Vomit Arsonist, Abjection Ritual, Nyodene D czy Funerary Call Harlowa MacFarlane z Sistrenatus.
Dużo dobrego dzieje się też na styku industrial/noise i black metalu, Gnaw Their Tongues/Cloak Of Altering/Aderlating, Mories to mistrz w tworzeniu ciemności przesiąkniętej strachem i cierpieniem. Kanadyjskie W.O.L.D, które brzmi jak zagubienie się w śnieżnej zamieci, pośród poruszających się gdzieś na granicy wzroku złowrogich cieni. Wrath Of The Weak, debiut i Alogon są oczywiście świetne, ale zwrócił bym tutaj uwagę na trójkę Solace, gdzie Jordan Buck genialnie połączył w jedną całość black metal, ambient i harsh noise wall. T.O.M.B. z Pensylwanii, głęboko wkręceni w cały ten satanistyczny klimat, cięcie nożami, świece, kielichy, czaszki i tak dalej, czy Sutekh Hexen którzy niedawno nagrali kolaborację z Funerary Call.
Katalogi Tesco, Old Europa Cafe czy Freak Animal wiadomo, ale w Crucial Blast czy Malignant Records też jest masa świetnych rzeczy.

[SODOMOUSE]

Atrax Morgue, już sama nazwa brzmi porażająco, atrax robustus jeden z najbardziej agresywnych pająków, atakujący nie sprowokowany, krztałt pająka zapisany w naszym sofcie, ma budzić lęk i odrazę. Kostnica, wiadomo, chłód, koniec, ludzkie ciało, jeszcze do niedawna chodzące, cieszące się, kochające, sprowadzone do formy towaru, rzeczy. We Włoszech funkcjonuje dobra scena noise/industrial, Satanismo Calibro 9, Cronaca Nera ludzi z bardziej eksperymentalnego Macelleria Mobile di Mezzanotte, Wertham, The Sodality
czy Mauthausen Orchestra.
Bardzo lubię fiński noise/pe, oni tam wyglądaja jak bohaterowie filmu Osiem Milimetrów, i wydają się równie groźni. Najstarsze i na różnych etapach wzajemnie się inspirujące Grunt, zlewający w jedną masę pe, przemysłowe dźwięki, metalowe śmieci, i ciężkie syntezatorowe ambienty, i Bizarre Upror z całym spektrum (anty)muzyki, od field recording, przez bardziej klasyczny industrial po brutalny noise, ale też jeszcze kilka innych, Gelsomina/Sick Seed, Cloama, STROM.ec, plus kilka rzeczy na liście do sprawdzenia jak Rautakymi czy Finno-Ugrian Suicide Hypothesis.
Ostatniej zimy nadrabiałem trochę amerykańską scenę di/pe, projekty z USA czerpią ze spuścizny NTT czy Ricarda Ramireza w równym stopniu co z katalogu Cold Meat Industry, dużo więcej tam dark ambientowego straszenia niż typowego harsh hałasu, przy czym amerykanie wydają się być mocno zaangażowani w kreowanie specyficznej atmosfery, często zbierając materiały z różnych tematycznych miejsc jak jaskinie, cmentarze, tunele.. Steel Hook Prostheses z obsesją na punkcie złej strony medycyny, gdzie w warstwie muzycznej ładnie pobrzmiewają echa MZ.412 i Nordvargra. Drapieżne Himukalt Ester Kärkkäinen, polecam bardziej niż 'popularne' Pharkamon jeśli chodzi o industrial tworzony przez kobiety. Gnawed, The Vomit Arsonist, Abjection Ritual, Nyodene D czy Funerary Call Harlowa MacFarlane z Sistrenatus.
Dużo dobrego dzieje się też na styku industrial/noise i black metalu, Gnaw Their Tongues/Cloak Of Altering/Aderlating, Mories to mistrz w tworzeniu ciemności przesiąkniętej strachem i cierpieniem. Kanadyjskie W.O.L.D, które brzmi jak zagubienie się w śnieżnej zamieci, pośród poruszających się gdzieś na granicy wzroku złowrogich cieni. Wrath Of The Weak, debiut i Alogon są oczywiście świetne, ale zwrócił bym tutaj uwagę na trójkę Solace, gdzie Jordan Buck genialnie połączył w jedną całość black metal, ambient i harsh noise wall. T.O.M.B. z Pensylwanii, głęboko wkręceni w cały ten satanistyczny klimat, cięcie nożami, świece, kielichy, czaszki i tak dalej, czy Sutekh Hexen którzy niedawno nagrali kolaborację z Funerary Call.
Katalogi Tesco, Old Europa Cafe czy Freak Animal wiadomo, ale w Crucial Blast czy Malignant Records też jest masa świetnych rzeczy.

witamy na mf, dziękuję. Rzeczowy, trafny, post. 666.

[K//]

Dzięki, piszę tu kilka postów co parę lat