Now playing / Czego teraz słuchacie v.5

[Metsejmikin]

[tomaszm]

To pod te przygotowywanie kolacji.

[DST]

Dobrze to lata. Chaotyczne diabelstwo.

[Metsejmikin]

[Nasum]

Na wieść o zbliżającym się koncercie tej załogi postanowiłem sobie zarzucić ich ostatnią płytę.

[Kilgore]

Taki zestaw

[Nasum]

Zestaw wysmienity.

U mnie:

[Kilgore]

[Misþyrming]

Szanowny Pan Kilgore zachęcił na wieki już nie słuchany Therion - dla odmiany Of darkness.... Poleci sobie po ostatnim Swans
Swoja drogą zerknąłem na metal archives - myślałem początkowo ze to ekipa Johana Edlunda
Ostatnia płyta jaką usłyszałem od Krzysztofa to zapewne Gothic Kabbalah - było to już nie do przejścia nawet dla tak głuchej osoby jak ja.
Jest cos wartego uwagi po tej płycie ?

[Maro]

[Gumiak]

Niezmiennie zagłada. Nowe by się przydało.

Modlitwy zostały wysłuchane, zatem trzeba odświeżyć wszystko.

[szczylun]

[Kilgore]

Donald Byrd at the Half note cafe

[Harlequin]

Naprawdę ten abum zaczyna mi mocno siadać. Mozliwe, ze to najlepszy ich płyt od czasów "Unholy Cult"

[Pelson]

Niezmiennie zagłada. Nowe by się przydało.

Modlitwy zostały wysłuchane, zatem trzeba odświeżyć wszystko.

Bardzo dobra wiadomość. Umknęło mi, że dwa wały już po sieci latają, więc zaraz nadrabiam.

NP:

[Jimmy Boyle]

[NoGodsNoMasters]

Trochę traszyku na wieczór. Mega mi się podoba ta płyta.

[Ascetic]

Spirit Adrift. Płyta do zasłuchiwania się, aczkolwiek mam jedno ALE do niej. Takie ALE przez duże ALE. Pierwszy track tak klasycznie trad-doom-owy, że się bardziej nie da, ale jak wchodzi zaśpiew, który dalej się ciągnie, na całej płycie, jak to w doom-ie, ślamazarnie, niespiesznie, to mnie się robi tak, że się gubię. Na ile to stare doom-owisko, a na ile tutaj tradycje grandżowe, w sferze wokalnej wchodzą. Coś jak z pierwszymi SGRDN. Tymi dwoma. Ni to jedno, ni to drugie. Tyle co do pewnego pogubienia mego z tą płytą, a tak poza tym jest CACY CACY FLEISCHMASCHINE, że zacytuję Świetlickiego.



Poza tym takie riffy' na grubym doom-ie tutaj są kładzione, że tej płyty nie sposób nie-po-kochać. No i blaszki, talerzyki też ładnie tutaj chodzą. Ja lubię, te stukania. Te akcentowanko, mnie leży. O melodiach nie ma co mówić, bo z nich to oni jakby słynęli zawsze, więc oczywistość.

Podsumowując mogę śmiało powiedzieć, że wiele miesięcy nie miałem takiej ekscytacji przy metylowaniu. Punktowo, celnie mnie trafili, jak Pan Borys w Bystrzycy Kłodzkiej, jednego z trzech patusów. Pif, paf. W sam środek.

[Dragazes]

Spirit Adrift. Płyta do zasłuchiwania się, aczkolwiek mam jedno ALE do niej. Takie ALE przez duże ALE. Pierwszy track tak klasycznie trad-doom-owy, że się bardziej nie da, ale jak wchodzi zaśpiew, który dalej się ciągnie, na całej płycie, jak to w doom-ie, ślamazarnie, niespiesznie, to mnie się robi tak, że się gubię. Na ile to stare doom-owisko, a na ile tutaj tradycje grandżowe, w sferze wokalnej wchodzą. Coś jak z pierwszymi SGRDN. Tymi dwoma. Ni to jedno, ni to drugie. Tyle co do pewnego pogubienia mego z tą płytą, a tak poza tym jest CACY CACY FLEISCHMASCHINE, że zacytuję Świetlickiego.



Poza tym takie riffy' na grubym doom-ie tutaj są kładzione, że tej płyty nie sposób nie-po-kochać. No i blaszki, talerzyki też ładnie tutaj chodzą. Ja lubię, te stukania.

Trochę poza tematem, SA kiedyś coś słyszałem i mi się nie podobało, ale Nate Garret ma zajebisty kanał na youtube. Opowiada o muzyce z perspektywy fana, ale i muzyka, przeprowadza ciekawe wywiady, polecam. Teraz rzadko nagrywa, bo niestety jego żona walczy z rakiem, ale mam nadzieję, że wszystko się dobrze skończy i powróci do aktywności.

[Ascetic]

Spirit Adrift. Płyta do zasłuchiwania się, aczkolwiek mam jedno ALE do niej. Takie ALE przez duże ALE. Pierwszy track tak klasycznie trad-doom-owy, że się bardziej nie da, ale jak wchodzi zaśpiew, który dalej się ciągnie, na całej płycie, jak to w doom-ie, ślamazarnie, niespiesznie, to mnie się robi tak, że się gubię. Na ile to stare doom-owisko, a na ile tutaj tradycje grandżowe, w sferze wokalnej wchodzą. Coś jak z pierwszymi SGRDN. Tymi dwoma. Ni to jedno, ni to drugie. Tyle co do pewnego pogubienia mego z tą płytą, a tak poza tym jest CACY CACY FLEISCHMASCHINE, że zacytuję Świetlickiego.



Poza tym takie riffy' na grubym doom-ie tutaj są kładzione, że tej płyty nie sposób nie-po-kochać. No i blaszki, talerzyki też ładnie tutaj chodzą. Ja lubię, te stukania.

Trochę poza tematem, SA kiedyś coś słyszałem i mi się nie podobało, ale Nate Garret ma zajebisty kanał na youtube. Opowiada o muzyce z perspektywy fana, ale i muzyka, przeprowadza ciekawe wywiady, polecam. Teraz rzadko nagrywa, bo niestety jego żona walczy z rakiem, ale mam nadzieję, że wszystko się dobrze skończy i powróci do aktywności.

Nie wiedziałem nawet.

Niech ciśnie, tu i tam. Jak SA to klasa w sobie, jeżeli chodzi o tę nową falę około hejwi doom-u, choć ona już nie taka nowa, to jeszcze przecież ma ten: Gatecreeper, który nawet tutaj zlewany jest, a dla mnie akurat w choćby ostatnich etjumbowych odcieniach zawsze przedni jest. Mam zawsze na uwadze, reasumując, co tam gość wygra z siebie, a moim zdaniem, ma sporo do wygrania.