Now playing / Czego teraz słuchacie v.5

[Sgt. Barnes]

[Żwirek i Muchomorek]

Jak ogólny rozwój MGŁY mi specjalnie nie leży - za bardzo się zapętlili w szlifowaniu formuły i od trzeciej płyty włącznie uzyskali efekt zbyt lśniący, gładki i efektownie pusty - to po latach dochodzę do wniosku, że "Groza" to 1. najlepsza Mgła, 2. moja ulubiona Mgła, 3. top3 w polskim bm w ogóle. W tym wypadku jestem bezkrytyczny.

Skończyło się, no to włączmy jeszcze raz.

Heh, ja z kolei najbardziej lubie (w sensie, ze najczesciej slucham i najczesciej siegam, jak mam ochote na Mgle) Age of Excuse. Jest mocno hiciarska, ale mniej "melodyjkowa" niz np. "With Hearts Toward None", ktore z kolei lubie najmniej (choc wciaz bardzo, wszystko z Mgly lykam, moze poza tym ostatnim odrzutem, do ktorego nie mam ochoty wracac).
Groza z kolei blisko topu, moze i najlepsza, ale w jakies obiektywnosci nie lubie sie bawic.

Z tej okazji NP: Torn Aether.

Mi właśnie ta hiciarskość późniejszych Mgieł nie do końca leży, ale kuma, że to może robić robotę. No ale szczerze: mówimy o bardzo drobnych różnicach, bo ich dyskografia jest generalnie wyjątkowo równa. Przypominają pod tym względem Clandestine Blaze (nic dziwnego że się kolegują). "Groza" na pewno wyróżnia się brzmieniem; te suche bębny brzmią jakoś tak... nie wiem, jakby siedzieć z nimi na próbie w jakimś garażu, popijać piwo i słuchać jak grają. Intymnie, o - tak to brzmi. Jakby grali obok mnie i dla mnie, nie na jakiejś scenie czy głęboko w lesie, tylko tu, teraz, w tym samym pokoju w którym klepię w komputer i udaję, że pracuję. Na późniejszych płytach tego nie słyszę, no ale to bardzo subtelne i subiektywne jest.

NP. Groza, po raz jedenasty.

[Dragazes]

Groza najlepsza, to oczywiste.

[tabaluga]

[backslifer]

Mi właśnie ta hiciarskość późniejszych Mgieł nie do końca leży, ale kuma, że to może robić robotę. No ale szczerze: mówimy o bardzo drobnych różnicach, bo ich dyskografia jest generalnie wyjątkowo równa.

Tu pelna zgoda, ponizej pewnego poziomu nie zeszli, dlatego od dwoch lat przebieram z nozki na nozke, czekajac na nowa pelna plyte. Pierwotnie miala wyjsc w tym samym roku co koncertowka, ale cos im sie ewidentnie obsunelo.

NP:

[Nasum]

Wracam do zdrowia. Nabieram sił więc trza coś rzucić aby sąsiedzi nie pomyśleli, że odwaliłem kitę.

[Olo]

[Fanatyk]

[knaar]

[Nasum]

[Sybir]

Sąsiedzi pewnie dawno nie słyszeli, co?

[Szalony Opos]

[Nasum]

Sąsiedzi pewnie dawno nie słyszeli, co?

Poczułem nieodparte wrażenie przypomnienia im kilku niesmiertelnych przebojów. Podejrzewam, że już się martwili o mnie, więc niechaj to potraktują jako obwieszczenie o moim powrocie do zdrowia.

[DST]

Piękna płyta.

[Fanatyk]

[backslifer]

Ci to nawet po smierci wydawali wspaniale rzeczy.

I dalej.
Na drugiej stronie z coverami jest kawalek Bend (swoja droga jeden z najlepszych na calym wydawnictwie), postanowilem sprawdzic, czego toto jest cover i wyszlo mi, ze jakiegos finskiego bandu electro, ktory nagral z nimi splita (swoja droga coverowal na tym samym splicie Doom Over The World po swojemu). No i tak sobie mysle, ze wiecej coverow powinno byc tak robionych, totalnie z wlasnym charakterem, zeby wrecz ciezko bylo powiedziec, ze to ten sam kawalek.

[markiz666]

Było
A leci

[DST]

Powinno się więcej o tym materiale mówić. Wspaniale brzmi, wszystko zdaje się być przemyślane w najmniejszym detalu a jednocześnie kipi od emocji i kosmicznej melancholii.