GODFLESH

[NoGodsNoMasters]

Tak.
Tylko, że w tej piwnicy nie jesteś sam.
To znaczy już jesteś.
Młotek położyłeś na taborecie.

[Alter Ego]

Przy okazji wróciłem do "Hymns". Industrialna poezja.

[Chal-Chenet]

Nowy album to pierwszy od nich jaki poznałem. Zgniótł mnie i stąd pytanie - czy starsze rzeczy są równie dobre? Które szczególnie? Czy może po prostu lecieć chronologicznie?

[Harlequin]

Nowy album to pierwszy od nich jaki poznałem. Zgniótł mnie i stąd pytanie - czy starsze rzeczy są równie dobre? Które szczególnie? Czy może po prostu lecieć chronologicznie?

Jako nieszalikowiec Godflesh powiem, że "Streetcleaner" i "Hymns" koniecznie, ale wszystkie płyty przed reaktywacją warto obczaić, a nawet pre-godfleshowe rzeczy jak Fall of Because, Head Of David czy postgodfleshowe Greymachine

Natomaist poreaktywacyjny Godflesh troche mnie męczył i zostawiłbym to sobie na później. Nowa płyta w zasadzie wybitna, dla mnie chyba najlepsza zaraz po "Streetcleaner"

[Żwirek i Muchomorek]

czy starsze rzeczy są równie dobre?

Tak, a niektóre - Streetcleaner! - są nawet lepsze. Ale to nie są wielkie różnice IMO. Decay ma spore szanse ulokować się na topie dyskografii, co jest niebywałe jeśli wziąć pod uwagę staż kapeli i ogólny dorobek.

Wrzuć sobie debiut koniecznie, a potem leć chronologicznie. Moja ulubiona to Messiah, ale dyskografia Godflesh jest dość zróżnicowana (mimo trzymania się jednej formuły) - jednemu podejdą jedne płyty, innemu inne.

Natomaist poreaktywacyjny Godflesh troche mnie męczył i zostawiłbym to sobie na później.

Tak, chociaż te płyty sa w większości też udane, może z wyjątkiem Purge, bo to chyba najsłabszy Godflesh w ogóle - najsłabszy, bo jakiś taki nijaki, generyczny. Broadrick zawsze miał jakiś pomysl na te płyty, raz taki raz owaki, ale w każdym przypadku jakiś. A tu coś nie pykło.
Post Self jest natomiast całkiem okej (a tytułowy numer jest znakomity), taka bardziej atmosferyczna/elektroniczna (w wywiadzie dla Noise Broadrick mówi, że zrobił ją w całości metodą samplowania i sklejania własnych partii, i że nie ma tam niczego zagranego "organicznie" od początku do końca - ciekawe podejście), ale miejscami niestety trochę przynudza. A World Lit Only By Fire daje radę chyba najbardziej, to taki bezpośredni, pozbawiony ozdobników, kwadratowy wpierdol betonowym blokiem - prymitywna, chamska, bardzo wściekła płyta, najchętniej do niej wracam z tych nowych. No ale Decay zostawia je wszystkie daleko, daleko w tyle

a nawet pre-godfleshowe rzeczy jak Fall of Because, Head Of David czy postgodfleshowe Greymachine

Jeszcze jedynka JK FLESH, zanim ten projekt zmutował z post-godfleshowego wpierdolu w industrialne techno. Późniejsze dżejkejflesze też są bardzo udane, no ale muzycznie to już wiele wspólnego z BÓGCIELSKIEM nie ma.

[olgims]

Nowy album to pierwszy od nich jaki poznałem. Zgniótł mnie i stąd pytanie - czy starsze rzeczy są równie dobre? Które szczególnie? Czy może po prostu lecieć chronologicznie?

pierwsza EP-ka + streetcleaner + pure + purge + a world lit...

oczywiscie godflesh i streetcleaner z tego zestawu najlepsze.

[Pelson]

Czasami, z roku na rok coraz rzadziej, wychodzą płyty, które idealnie oddają klimat współczesnego świata. Są w tym względzie, w mojej prywatnej ocenie, trochę metafizyczne i ponadczasowe. Przez ostatnich kilka lat nie udało mi się natrafić na żadną, którą mógłbym tak zaszufladkować.
Aż tu przychodzi 2026 i dostałem dwa strzały, gdzie przymierzam się do wystawienia takiej łatki.
Jeden to Chat Pile, ale tu za mało chwytam realia zgnilizny i rozkładu korpo USA AnnoTrumpo. To co słyszę do mnie przemawia, ale za mało tkwię w tym mikrokosmosie, więc część ładunku tej płyty trafia obok mnie.
Drugi bohater wali po twarzy uniwersalnie(j), bo mniej tu liryków, acz równie rozpaczliwie i smutno. Nie potrafię opisać Decay inaczej niż przez pryzmat emocji, jakie we mnie wywołuje i jakie mam z tą muzyką skojarzenia. Kontakt z tym albumem jest jak dotknięcie ręki boga syfu i brudu. Wiesz, że się ujebiesz po łokcie, że Cię to doznanie wyssie z życiowej energii i przemieli, ale i tak wejdziesz w tę czarną dziurę kolejny raz, ciągle tak samo zafascynowany.
Mieli mnie ta płyta na drobne. Po raz pierwszy w życiu mam tak, że słuchając muzyki chcę ją słownie opisać tak samo jak jej autor.
Decay.

[DST]

Posłuchałem sobie tego i chyba się polubimy, choć nie wpłynie to dobrze na moje samopoczucie i spojrzenie na świat.

[Chal-Chenet]

Bardzo dziękuję za drogowskazy. Będzie badane.

[trup]

Czasami, z roku na rok coraz rzadziej, wychodzą płyty, które idealnie oddają klimat współczesnego świata. Są w tym względzie, w mojej prywatnej ocenie, trochę metafizyczne i ponadczasowe. (...)

Pierwsza płyta o jakiej pomyślałem, odruchowo, nieco starsza niż "ostatnie kilka lat"



Paradise ...

You should kill yourself
Paradise around - our katharsis
You should kill your children
Paradise around - our katharsis

Absolute destruction of your world
Is one and only solution
Paradise around - our katharsis
Your children are on the path
to destroy your mighty masterpiece.
Paradise around - our katharsis

This planet needs your violence
To become better and purer
This world needs our sacrifice
To become the worst - the worst

Paradise ...
Paradise ...

Six billion years is enogh
Six billion years is enogh for such paradise

It’s our katharsis
Paradise destroyed - our katharsis

The end ...