IMMOLATION

[Mol]

po pierwszym singlu nawet nie chce mi sie sprawdzac calosci. Dajcie mi pierwsze 6 plyt i nara.

[Harlequin]

Przesłuchałem wczoraj płytę. Nawet fajna. Ale myśle, że na tym jednym odsłuchu się skończy.

Odnotuje tylko, że Shalaty brzmi na tej płycie najlepiej z dtychczas nagranych z Immo i więcej tu repetyttywnej plemiennosci, która gdzieś tam przebijała się na poprzednich płytach. Mi to pasuje akurat.

[Elhaz_77]

Zajebista płyta. Immolation ciągle w formie. Fantastyczne brzmienie.

[Rattlehead]

Fajny numer, a brzmi tak jak wygląda video. Oni nagrywali to na klatce schodowej?

[Lvcyferiusz]

Po kilkunastu przesłuchaniach - mocarne brzmienie, płyta dużo lepsza niż Acts Of God. Absolutnie dobrze wydane pieniądze na płytę

[Alter Ego]

Po kilkunastu przesłuchaniach - mocarne brzmienie, płyta dużo lepsza niż Acts Of God. Absolutnie dobrze wydane pieniądze na płytę

Przyłączam się. Dawno Immolation nie wyprodukowało takiego potwora. Nawet perkusja jest w tym miejscu, w którym powinna być.

[Lvcyferiusz]

Po kilkunastu przesłuchaniach - mocarne brzmienie, płyta dużo lepsza niż Acts Of God. Absolutnie dobrze wydane pieniądze na płytę

Przyłączam się. Dawno Immolation nie wyprodukowało takiego potwora. Nawet perkusja jest w tym miejscu, w którym powinna być.

Dokładnie. Perkusja otrzymała godne brzmienie i perkusista też jakby lepiej grał.

[Anzhelmoo]

Odpaliłem album, brzmi rewelacyjnie. Ich passa w ostatnich latach jest niesamowita, zastanawiam się, czy to nie jest najbardziej jakościowy zespół death metalowy jeśli chodzi o procent jakościowych albumów względem całości. Riff otwierający z God's Last Breath kojarzy mi się z Belphegorem, nawet głowa dopowiada mi resztę melodii, nie pamiętam tylko z którym, ale to nieistotne.

Tylko 41 minut nagrali po 4 latach oczekiwania? Robią sobie żarty ze słuchaczy?

[Alter Ego]

Tylko 41 minut nagrali po 4 latach oczekiwania? Robią sobie żarty ze słuchaczy?

Ktoś pamięta jak 4,5 roku przerwy między "Dawn of Possession" a "Here in After" uznawano za niemal rozpad zespołu lub kryzys twórczy? W końcu wyszedł ten drugi album, który trwa 37 minut.

[Harlequin]

Pierwszy album Immolation, ktorego chce mi sie słuchac od czasów "Harnessing Ruin". Niby nic nowego, a jednak podane ciekawiej i z wiekszym nerwem.

[Asia Tuchaj-Bejowicz]

Tylko 41 minut nagrali po 4 latach oczekiwania? Robią sobie żarty ze słuchaczy?

Ktoś pamięta jak 4,5 roku przerwy między "Dawn of Possession" a "Here in After" uznawano za niemal rozpad zespołu lub kryzys twórczy? W końcu wyszedł ten drugi album, który trwa 37 minut.

tak było

[Żułek]

dużo lepiej wchodzi od poprzednika, do tamtego nie chce się wracać, myśle ze tu będzie odwrotnie
jak kiedyś będzie promocja kto wie co się stanie

ciekawostka

Guest/session musicians Dan Lilker Vocals (tracks 7, 10)

[tommek]

dużo lepiej wchodzi od poprzednika, do tamtego nie chce się wracać, myśle ze tu będzie odwrotnie
jak kiedyś będzie promocja kto wie co się stanie

ciekawostka

Guest/session musicians Dan Lilker Vocals (tracks 7, 10)

Na Amazonie jest za 65, tragedii nie ma.

[Dragazes]

dużo lepiej wchodzi od poprzednika, do tamtego nie chce się wracać, myśle ze tu będzie odwrotnie
jak kiedyś będzie promocja kto wie co się stanie

ciekawostka

Guest/session musicians Dan Lilker Vocals (tracks 7, 10)

Ja mam podobnie. Przedostatni album jakoś nie chce zaskoczyć. Nigdy wcześniej mi się to nie zdarzało z Immo.

[Harlequin]

dużo lepiej wchodzi od poprzednika, do tamtego nie chce się wracać, myśle ze tu będzie odwrotnie
jak kiedyś będzie promocja kto wie co się stanie

ciekawostka

Guest/session musicians Dan Lilker Vocals (tracks 7, 10)

Na Amazonie jest za 65, tragedii nie ma.

Skusiłem się. Niezaleznie od tego czy bedzie to sezonowa milosc czy dluższa wspólpraca czuje tu frajde

[Kilgore]

W świątyni są preordery na 3 LP harnessing, Shadows i Unholy

[ImP]

Pierwszy album Immolation, ktorego chce mi sie słuchac od czasów "Harnessing Ruin". Niby nic nowego, a jednak podane ciekawiej i z wiekszym nerwem.

Zdecydowanie najlepsze co od wtedy nagrali. Każda po drodze była w sumie fajna, ale jednak nic ponadto.

Czuję się pozytywnie zaskoczony.

Edit: nie od Harnessing a od Shadows

[Nasum]

Przesłuchałem na razie tylko jeden raz, zbyt mało by wyrobić sobie opinię. Na razie jednak w muzycznej diecie królują brutal death metale i jakoś tak wyszło, że Immolation musi kilka dni poczekać by dojrzeć. Choć przed ostatni numer na płycie naprawdę mnie zaskoczył. To coś w sumie nowego w ich dorobku.

[Alter Ego]

Każda premiera albumów Immolation powoduje u mnie szybsze bicie serca, bo z jednej strony jest to jeden z najważniejszych dla mnie zespołów, zaś z drugiej, bo wiem, że zawsze znajdę tam coś dla siebie. Pamiętam jak dziś gdy czekałem na ich debiut, a potem swoją eksplozję entuzjazmu i zęby na ścianach po przejściu przez moje ciało kanonady dźwięków ze wspaniałym brzmieniem. Owszem z czasem w zespole coraz częściej odzywała się negatywna strona rutyny, a nierzadko fani słusznie narzekali na zbyt lekkomyślne podejście do realizacji dźwięku i brak właściwego podejścia do szeroko dyskutowanej kwestii człowieka obsługującego bębny.
Nadszedł rok 2026, który oprócz 30 rocznicy wspaniałego „Here in After” przynosi nam premierę 12 albumu ekipy ze stanu Nowy Jork. Emisje pierwszych singli zwiastowały podtrzymanie dobrej passy, ale na ostateczne opinie wstrzymałem się do czasu zaliczenia kilku kółek serwowanych z fizycznego nośnika. Najważniejszy z wniosków powinien zmobilizować środowisko fanów Immolation do odnowy przyrzeczeń wobec swoich idoli: ktoś (lub coś) ogarnął Shalatiego! Od lat rypał te swoje kwadratowe rytmy na kartonach i funkcjonował tylko dlatego, że reszta zespołu wykonywała wspaniałą robotę. Teraz jest inaczej. Perkusista dalej nie jest najlepszy w swoim fachu, ale dzięki brzmieniu i dobrej współpracy z producentem wtopił się w resztę ekipy, stając się czwartym muszkieterem w deathmetalowej bitwie o najwyższe laury. Powyższy efekt uzyskano dzięki krystalicznemu brzmieniu, charakterystycznym pogłosom instrumentów o przede wszystkim jakiejś myśli przewodniej, która moim zdaniem musiała towarzyszyć muzykom już przed wejściem do studia. Wg mnie mógł polecieć tekst: „nie mamy zdecydowanych przebojów, ale to dobry i równy materiał, więc tchnijmy w niego duszę w postaci znakomitego brzmienia. Niech nasz nowy album otrzyma dar młodości, dzięki któremu sami poczujemy się lepiej”. I tak też się stało! Skutek jest taki, że otrzymujemy najbardziej melodyjny i najmniej brutalny album Immolation, ale ów fakt nie może być rozpatrywany w negatywnym świetle. To w dalszym ciągu jest Immolation z naszych wyobrażeń i snów czyli deatmetalowa maszyna, która kosi konkurencję i nie pozwala na wyjęcie płyty z odtwarzacza, bezlitośnie żądając kolejnych odsłuchów. Kiedyś usłyszałem, że mistrzowski band można poznać po tym, iż nie zamieszcza 3-4 przebojów i 4-5 średniaków na swoim albumie, ale daje zwarty monolit kawałów, z których każdy jest wizytówką jego rzemiosła o wysokim standardzie jakości. Z tym właśnie mamy do czynienia w przypadku tej płyty.
„Descent” to z pewnością najlepszy album z trylogii powrotu do tradycyjnego logo na okładkach Immolation, a jeśli posłuchamy dłużej i sięgniemy dalej to może powiemy, że byliśmy tacy młodzi gdy Immo nagrali lepszy kawałek rasowego death metalu.