MAYHEM

[Godplayer]

Technikalia:
Limitka z jednym bonusowym numerem.
Slipcover tym razem cieniutki, w poprzedniczce bym o wiele grubszy. Plyta od strony zapisu czarna.

[sisterhood]

Gdyby ktoś był zainteresowany, to na amazonie cena za plastik poniżej 70 zł. Wzorem ostatniego Testamentu pewnie spadnie o kilka(naście) zł.

[Żwirek i Muchomorek]

Ostatni numer faktycznie najlepszy, ale po jednym odsłuchu jestem na nie. Meczace, napompowane, nasycone brzmienie bez powietrza, wszystko głośne i wysunięte naprzód, gitary się miejscami zupełnie rozmywają i ledwo je słychać, kompozycji nie słyszę żadnych- leci to ciurkiem jak glut z nosa. Brzmi dobrze tylko jeśli się puści losowy fragment i posłucha 20 sekund. Kompozycji/narracji żadnej, pp prostu takie podniosłe napierdalanie na jedno kopyto przez 48 minut - i nie byłoby to może złe gdyby nie brzmiało jak rozwodniony glut po GDOW/Chimerze.

Nie podoba mi się- ale ze to dla mnie ważny zespół i chce podejść do tematu uczciwie to jeszcze kilka razy posłucham, nie wykluczam że coś jednak kliknie

[vicotnick]

Niestety, jak dla mnie, straszna sraka, bezpciowe, nudne, wip.

[Hellion]

Właśnie kupiłem swój egzemplarz.
Płyta mi się podoba. Nie oczekuję od Mayhem wiekopomnych dzieł, bo takie już nagrali.
Dostałem bm wg Mayhem a.d. 2026 i nie uważam żeby płyta zasługiwała na WiP.
Z resztą Deamon też mi się podobał, wtedy również były wpisy o generatorze.
No, ale każdy słucha czego chce i jak chce. Peace

[Anzhelmoo]

Ten album moim zdaniem jest fatalny, jeden z gorszych jakie słyszałem w ostatnim czasie. To nie tak, że miałem jakieś wygórowane oczekiwania, wręcz przeciwnie, wiedziałem na jakim etapie kariery jest ten zespół i już się pogodziłem z tym, że będą tłukli do końca klony DMDS. Natomiast żeby będąc zespołem takiego kalibru, nagrać album aż tak jałowy, bez emocji, po którym nie zostaje absolutnie nic, trzeba naprawdę się postarać. Okej, ja rozumiem, że tribute do własnej przeszłości. Ich dziedzictwo jest naprawdę bardzo bogate i jest zdecydowanie z czego czerpać. Tym bardziej mnie dziwi dlaczego nawet idąc drogą na skróty nie potrafiono tego przekuć w zalety. I brzmienie tez lipne

Daemon był album kiepskim NIE przez złe kompozycje, tylko przez to, że był powtórką z rozrywki. Utwory naprawdę trzymały poziom, miały dramaturgię, ciekawie posklejane riffy (choć słyszeliśmy je miliony razy). To był kiepski album jak na Mayhem, ale gdybym usłyszał, że jakiś zespół licealistów tak gra, byłbym pod wrażeniem. A jeśli chodzi o ten najnowszy, trudno mi odnaleźć zalety nawet te, które posiadał poprzednich. Nawet Attila, jeden z moich ulubionych wokalistów, mnie tutaj trochę irytuje. Obiektywnie urozmaicone wokale, wszystko tip-top, a jakoś totalnie nie chce mi się ich słuchać w takiej formie.

Przy okazji apeluję o szacunek do Esoteric Warfare. To nie jest najlepszy album tego zespołu, ale ostatni, na którym realnie kombinują, z własnym unikalnym klimatem (teorie spiskowe, konspiracja, filmy z żółtymi napisami). Mayhem dzisiejszy praktycznie z tym z czasów Esoteric niewiele ma wspólnego muzycznie. Dałbym wiele za powrót do czasów, gdy M. czymś się wyróznial, nawet negatywnie! (eksperymenty mile przeze mnie widziane).

Ktoś wyżej wspomniał o tym, że to jest taki album, który rzeczywiście brzmi super, gdy się odpali 20-30 sekund losowy fragment. Nie myślałem o tym w ten sposób, ale dokładnie tak jest! Odpalimy te tiktokowe 20 sekund i słyszymy naprawdę fajne riffy, demoniczne wokale. Ale po tych 20 sekundach czar pryska - bo potem kolejne 20, 20, 20 i wszystko na jedno kopyto

[Fanatyk]

Można tej płyty nie lubić, ale mówienie, że to efekt braku pomysłu czy nieudolnego „chodzenia na skróty”, to spore uproszczenie. Tak czy inaczej, najsłabszy album Mayhem jest lepszy niż większość szmiry, która się ukazuje.

[Anzhelmoo]

Można tej płyty nie lubić, ale mówienie, że to efekt braku pomysłu czy nieudolnego „chodzenia na skróty”, to spore uproszczenie. Tak czy inaczej, najsłabszy album Mayhem jest lepszy niż większość szmiry, która się ukazuje.

Zależy co rozumiemy przez słowo "szmira" i jak daleko szukamy albumów, które do Mayhem porównujemy. Bo czy w historii ostatniej dekady ukazały się gorsze rzeczy od popularnych zespołów? Z pewnością! Z drugiej strony jeśli już tak się przyjrzymy bardziej szczegółowo, to okaże się, że nawet zespoły, które nie mają najlepszej reputacji w ostatnich latach w oczach "prawdziwków" jak Behemoth, Satyricon, czy Watain nagrywają albumy, które są znacznie lepsze niż Mayhem. Tak więc z jednej strony rozumiem co masz na myśli, ale z drugiej strony moim okiem ten opis pasuje lepiej do poprzedniego wydawnictwa, a tutaj mam wrażenie, że obcuję z odrzutami... z odrzutów.

I tak, moim zdaniem to jest niewątpliwie droga na skróty. A rozpoczęła się ona wraz z ekskluzywną trasą celebracyjną DMDS. Kilka koncertów zmieniło się w liczne trasy, a liczne trasy w cały model biznesowy na którym oparte jest funkcjonowanie zespołu.

"Skoro ludzie chcą DMDS, to trzeba im dostarczyć kontynuację" - i tak powstał Daemon, w gruncie rzeczy solidny album, choć gruntownie zrywający z modelem wydawniczym, do którego nas przyzwyczaili. Można go jeszcze bronić - tłumaczyć, że skoro od kilku lat noc w noc grali DMDS, to uruchomiły im się wspomnienia, druga młodość, podsumowanie tej odtwórczej ery, tribute do dawnych czasów, prezent dla konserwatywnych fanów i młodzieży. Powiedzmy, że nawet w to wierzę, choć nie popieram.

No ale kolejny album, który kontynuuje tę linię, już trudno mi bronić od strony muzycznej.

Aczkolwiek granie takiej muzyki się opłaca. Nie żeby RateYourMusic było wyznacznikiem, ale wg tej strony Daemon jest jednym z najlepszych albumów w ich dyskografii. Dla nas to alternatywna rzeczywistość, prawda? Ale właśnie taka narracja panuje w przekonaniu osób, które nie są "prawdzikami", a chodzą na koncerty tejże kapeli, kupują merch. I to nie chodzi o to, by teraz debatować kto się zna na muzyce, a kto nie - po prostu te osoby przynoszą kasę, więc dopóki będzie hype na Mayhem, dopóty ta linia się nie zmieni.

A dobry drogowskaz jak nagrywać z jednej strony odtwórcze albumy, które brzmią świeżo zarazem, daje moim zdaniem właśnie Watain, Marduk, czy Funeral Mist. Te zespoły nie zaprezentowały na ostatnich rzeczach niczego, czego już nie było, a mimo wszystko słucha się tego moim okiem ok.

[DST]

Przy okazji apeluję o szacunek do Esoteric Warfare. To nie jest najlepszy album tego zespołu, ale ostatni, na którym realnie kombinują, z własnym unikalnym klimatem (teorie spiskowe, konspiracja, filmy z żółtymi napisami). Mayhem dzisiejszy praktycznie z tym z czasów Esoteric niewiele ma wspólnego muzycznie. Dałbym wiele za powrót do czasów, gdy M. czymś się wyróznial, nawet negatywnie! (eksperymenty mile przeze mnie widziane).

Puściłem sobie w aucie "Esoteric Warfare" parę dni temu i nie, to nie był udany album. Był jakiś, fakt, ale jego gęstość i sterylność jest dla mnie irytująca po czasie. Nie był też specjalnie natchniony, ot Mayhemowe riffy tylko połączone z bębnami pędzącymi na złamanie karku w sumie chuj wie dokąd.

[Deathhammer66]

"Propituous Death": w tych szarpanych riffach pojawia się energia Chimery, trochę odżywa album w tym momencie, jak dla mnie. No ale niestety argument z odrzutami jest trafny.
"The Sentence of Absolution": to już w ogóle najdynamiczniejszy kawałek i chyba jedyny, gdzie pojawia się u mnie jakieś szybsze bicie serca; może dlatego, że w sumie wyróżnia się na tle reszty tym falującym motywem przewodnim. To nagle urwane "plemienne" outro też jest spoko. Przynajmniej zamknęli czymś, co pozostawia dobre wrażenie.

W pozostałych utworach - przynajmniej na ten moment - brakuje mi jakichś momentów "wow", jakiegoś wyróżnika, jakiegoś momentu trzęsienia ziemi... wydaje mi się Liturgy of Death jednostajne, a jednocześnie brak mocy w tych riffach, w tej produkcji... Daemon przynajmniej nie był na jedno kopyto, tam praktycznie w każdym utworze było można na czymś zawiesić ucho i one same też różniły się między sobą...
Okay, intro z Garmem też jest fajne (ogólnie utwór dobry, klimatyczny, marszowo budujący napięcie) i pasuje do tej dekadenckiej okładki... szkoda, że nie pojawia się częściej, mogli cały album zrobić w charakterze kolaboracji, ponure zawodzenie Garma na tle równie ponurego black/doomowego riffowania i jestem pewien, że wyszłoby z tego coś bardziej intrygującego. Ogólnie jak zwalniają to jest jakby lepiej.

Czyli w sumie otwieracz i zamykacz podobają mi się najbardziej.

Rating albumów Mayhem na RYM to jest w ogóle żart Nawet debiutu, tam okolice 4.0 powinny być; ale podejrzewam, że część ocen jest emocjonalną reakcją na kvlt tej płyty: "eee overrated guwno, jedna gwiazdka". Natomiast niskie oceny późniejszych materiałów to ewidentny przykład na to, jak większość oceniających przystawia je do debiutu. Opinie typu, że od czasów DMDS Mayhem nie nagrał zapamiętywalnego kawałka to jeden z wielu kwiatków.

[Deathhammer66]

Przy okazji apeluję o szacunek do Esoteric Warfare. To nie jest najlepszy album tego zespołu, ale ostatni, na którym realnie kombinują, z własnym unikalnym klimatem (teorie spiskowe, konspiracja, filmy z żółtymi napisami). Mayhem dzisiejszy praktycznie z tym z czasów Esoteric niewiele ma wspólnego muzycznie. Dałbym wiele za powrót do czasów, gdy M. czymś się wyróznial, nawet negatywnie! (eksperymenty mile przeze mnie widziane).

Puściłem sobie w aucie "Esoteric Warfare" parę dni temu i nie, to nie był udany album. Był jakiś, fakt, ale jego gęstość i sterylność jest dla mnie irytująca po czasie. Nie był też specjalnie natchniony, ot Mayhemowe riffy tylko połączone z bębnami pędzącymi na złamanie karku w sumie chuj wie dokąd.

Z jednej strony masz rację i rozumiem, że obie wspomniane przez Ciebie cechy mogą irytować, lecz z drugiej, jak dla mnie: na EW są momenty szaleństwa jak na Ordo ad Chao, są tam morderczne, niespodziewane przyśpieszenia, jakby momenty przeciążenia, do tego wszystko w takim podniosło-religijno-nuklearnym klimacie (tu Anzhelmoo super to ujął, dokładnie to samo czuję, gdy słucham EW); i doza takiego smutku, melancholii, a z drugiej NAPIERDALANKA jest o wiele bardziej cięta. Mimo że to zdecydowanie najsłabszy album Mayhem w porównaniu z wszystkimi poprzednimi, to jednak jest na niego pomysł i ma on swój własny charakter. O kolejnych dwóch trudno powiedzieć to samo, nawet mimo tego, że lubię Daemon.

[tomekw48]

Jestem w trakcie pierwszego odsłuchu.
I powiem Wam, że dobrze to brzmi. Płyta należy do tych że w całości odbiera się ją dużo lepiej niż z singli. Fajne brzmienie całości wykręcili. Jest to płyta z pewnością na kilka odsłuchów a nie na raz.
Idę o zakład, że malkontenci tej płyty zmienią zdanie za jakiś czas.
Wiadomo. Czas upływa i wszystko się zmienia. Zmienia się również Mayhem. Ja te zmiany akceptuje.

[DST]

@Deathhammer66
Ja też kumam o co Ci biega, bo EW jest "jakaś" jak wcześniej wspominałem. "Daemon" zagrał na początku u mnie na czułych strunach, bo DMDS to najlepszy album BM jaki słyszałem (w death metalu dla porównania bym się zastanawiał 50 lat nad top 3 a tutaj nie mam wątpliwości), ale nie wracam w ogóle, bo tego się nie da powtórzyć po prostu.
Nową płytę posłuchałem raz i nic ciekawego, ale też nie słuchałem w dużym skupieniu.