DARKTHRONE

[DST]

Jak już wchodzimy na Darkthronowe wspomnienia to (Maria Konopnicka mode on) pamiętam jak dostałem w ręce licencjonowaną kasetę "Transilvanian Hunger" na wycieczce szkolnej i słuchając mówię "ale jajca, jak tak można zjechać kasetę żeby tak to chujowo brzmiało, co to musiało przejść". Podśmiechiwałem się puszczając kolegom "hehe pa jakie gówno, ta muzyka nie ma sensu, Deicide takie super a to co to w ogóle jest", tyle że z każdym przesłuchaniem wpadało mi to coraz bardziej do głowy, coraz bardziej zagnieżdżało się w mózgu, zacząłem mieć faworytów z tracklisty a walkman zaczynał zamarzać coraz częściej od norweskiego chłodu. Dzisiaj jednak bardziej siada mi chyba "A Blaze in the Northern Sky" ale TH to dla mnie najbardziej radykalny Darkthrone. Brzmi niemal jak ambient.

[markiz666]

Albo jak techno rave

[Fanatyk]

"Panzerfaust" spoko, bardzo lubię, ale nikomu nie przeszkadzają wokale? Brzmią jak żul drący pizdę w dodatku 3mm od mikrofonu kupionego w lombardzie w Oslo za 4 (słownie: cztery) korony norweskie.

mi też to przeszkadza, na tyle że nie przepadam za tą płytą

Wokale wam przeszkadzają? I bardzo kurwa dobrze, mają brzmieć jak zamarznięty obdartus ryczący w norweskim lesie.
BM nie jest od lizania się po jajkach z realizatorem dźwięku. Mikrofon z lombardu? Zajebioza.
Cztery korony? Przepłacili.

Jak wam to nie leży, wracajcie do mainstreamu.

[DST]

Albo jak techno rave

W sumie to tak Zajebiście lubię brzmienie tej płyty. Słuchałem chyba wczoraj na słuchawkach po długim czasie i pierwszy raz usłyszałem fajny basik, który napędza ten album!

[nicram]

"Panzerfaust" spoko, bardzo lubię, ale nikomu nie przeszkadzają wokale? Brzmią jak żul drący pizdę w dodatku 3mm od mikrofonu kupionego w lombardzie w Oslo za 4 (słownie: cztery) korony norweskie.

Zabawne, bo jakieś 200 lat temu jak dorwałem ten materiał to faktycznie wrażenia miałem podobne. Ale kompletnie o nich zapomniałem, a wokale mi już nie przeszkadzają od jakiś 180 lat.
Tak czy siak - wspaniała płyta, na pewno jedna z najlepszych w ich dyskografii.

[olgims]

o ja jebie co to za herezje tu są wypisywane o wokalach na Panzerfaust przecież fragment, w którym fale połknęły Krystianowi statek ale zmoczył ino stopy swe, to jeden z najlepszych momentów w historii blek metalu.
w ogóle o ile można się słusznie przypierdalac o obrane wcześniej czy później kierunki estetyczno-kompozycyjne tak wokale teda z tym swoim zulerskim sznytem to prawdziwy skarb. No i nie zapominajmy, że gylve nagrał najlepsze kobiece wokale w historii bm na goatlordzie

[nicram]

No i nie zapominajmy, że gylve nagrał najlepsze kobiece wokale w historii bm na goatlordzie

O tak! Pamiętam szok, jak dowiedziałem się, że to on je nagrał a nie jakaś niewiasta. Nie mogłem uwierzyć, że dał sobie odciąć jaja, żeby je nagrać. Po tym można poznać prawdziwego black metalowca, że dla sprawy, poświęci nawet swoje klejnoty.

[olgims]

No i nie zapominajmy, że gylve nagrał najlepsze kobiece wokale w historii bm na goatlordzie

O tak! Pamiętam szok, jak dowiedziałem się, że to on je nagrał a nie jakaś niewiasta. Nie mogłem uwierzyć, że dał sobie odciąć jaja, żeby je nagrać. Po tym można poznać prawdziwego black metalowca, że dla sprawy, poświęci nawet swoje klejnoty.

True devotion !!! Tylko tak może powstać prawdziwa czarna sztuka!

[Dragazes]

Na Panzer są obrzydliwe wokale i jeśli dobrze kojarzę to taki był cel. Poza tym są wspaniałe. Muzyczny turpizm na pełnej.

[Żwirek i Muchomorek]

Na Panzer są obrzydliwe wokale i jeśli dobrze kojarzę to taki był cel. Poza tym są wspaniałe. Muzyczny turpizm na pełnej.

Otóż to, nie wiem o co wam chodzi. Słuchałem wczoraj „Panzerfaust” kilka razy, bo sobie jeszcze zarzuciłem na wieczorny spacer w mrozie, śniegu i okolicznych wąwozach, i nie wyobrażam sobie, że wokal mógłby być inny. Kanciasta, brzydka, chropowata muzyka i takie same wokale - brzmią jakby jakiś zamarznięty kloszard stękał coś z dziury wykopanej w ziemi i zasypanej mchem.

Ten album w ogóle wydaje mi się najlepiej płynąć jako całość. Jest zróżnicowany, każdy kawałek jest inny i są tak poukładane, że każdy zyskuje dodatkowy sens w kontekście całości. Tworzy się z tego jakaś narracja/kompozycja, a nie zbiór utworów. No nie ma się czego czepić. Wspaniała płyta.

Słuchałem chyba wczoraj na słuchawkach po długim czasie i pierwszy raz usłyszałem fajny basik, który napędza ten album!

Ja byłem w szoku jak pierwszy raz posłuchałem tego na trochę lepszym sprzęcie - bo właśnie odkryłem tam bas i w ogóle okazało się, że to brzmienie jest o wiele bardziej... trójwymiarowe, przestrzenne... niż mi się wydawało wcześniej. Jest to trochę paradoks, że lo-fi black metal najlepiej brzmi na dobrych głośnikach/słuchawkach, ale pewnie chodzi o to, że to brzmienie nie wynika z pokracznej nieudolności, tylko jest w pełni przemyślane. Z drugiej strony, tysiące ludzi poznawało to z jakichś gównianych walkmanów/kaseciaków (ja też) - i też działało na nich jak należy.

[tabaluga]

nigdy się nie zorientowałem że na tej płycie są jakieś szczególnie obrzydliwe wokale , chyba jestem niewrażliwy na takie rzeczy. Jest to pewnie jeden z aspektów po którym można odróżnić prawdziwego metalowca od posera miękiszona.

[olgims]

Może po prostu jesteś głuchy

[tomekw48]

Mi tam Darkthrone podoba się w całości. Mam wszystkie pełniaki na cd i uważam się za fana.
Owszem. Mam sentyment do pierwszego okresu działalności i z początku miałem problem z zaakceptowaniem kierunku w którym poszli po the cult is alive, ale z perspektywy czasu uważam, że te nowe rzeczy są również świetne.
Mi tam ciężko się określić, która płyta jest najlepsza.
Z niecierpliwością czekam na ich nowy wysryw

[HCDamage]

Na podwójnym wydaniu Transilvanian to Fenriz o czym tam nawija? Czy piosenka była po pijaku w lesie pisana czy jak?

[Żwirek i Muchomorek]

Słuchałem dzisiaj "The Cult is Alive" i doszedłem do wniosku, że to ich najlepsza płyta nagrana po "Pazerfaust". Jest ogień w chuj i generalnie brzmi mega świeżo, zwłaszcza jak się jej słucha po tych środkowych albumach, które same w sobie są spoko, ale zlewają się w jedną wielką papkę. Pierwsze takty "The Cult of Goliath" rozjeżdżają poprzednich pięć płyt na naleśnik.

Z perspektywy czasu widać jak się w tym środkowym okresie upiornie zapętlili i nie mogli sobie znaleźć kierunku. Każda z tych płyt to próba znalezienia jakiejś drogi rozwoju i każda zostaje szybko porzucona. To są dobre płyty i roumiem ludzi co się nimi fascynuja, ale zbyt często wygląda to tak, że jest jeden czy dwa wybitne numery, a reszta... tylko spoko. Widzę to tak:

Total Death - próba powrotu do brudnego, obskurnego grania. Dwa znakomite numery (Earths Last Picture i Blackwinged), ale po dekonstrukcyjnym TH i podsumowującym Panzerfaust brzmi to wszystko trochę pokracznie.

Ravishing Grimness - melodyjne, nastrojowe granie z lasu. Fajne, bardziej kolorowe, ale średnio do nich pasuje taka próba wygładzania i zaokrąglania kantów - Claws of Time i Lifeless to niezłe numery, ale nic więcej.

Plaguewielder - zwrot w stronę grania bardziej agresywnego, nowocześniejszego i czystszego, jakby spojrzeli na bm spod znaki Rebel Extravagaza czy Grand Declaration of War i pomyśleli, że może też warto tak spróbować. Trzeba przyznać, że jest ogień - bdb płyta, ale... brakuje mi tego brudnego, ziemistego nastroju z norweskiego lasu. Rozumiem, że znaleźli w tym lesie wojskowy ośrodek w którym hoduje się żołnierzy-nadludzi, ale na dłuższą metę to nie jest "ich" granie. Niemniej jednak, szanuję.

Hate Them - chyba moja ulubiona z tego środkowego Darkthrone. Brudno, brzydko i na temat - środkowy palec wystawiony w stronę całego świata.Rust, Divided we stand, In Honour of Thy Name, dużo syfiastych przebojów. Jestem na tak.

Sardonic Wrath - znowu jest brzydko i siarczyście, ale wtórnie i byłoby bardzo źle, gdyby dalej nagrywali w kółko takie same płyty. Słychać, że ich ciągnie do heavy, bo zaczynają się pojawiać patatajce, ale, podobnie jak na HT, jest ostro i na pełnym wkurwie. Poślady wciąż spięte tak, że można nimi orzechy łupać.

No i wreszcie wchodzi The Cult is Alive i okazuje się, że jak się trochę zluzuje suty, to od razu wszystko robi się lepsze. Masa przebojów, mnóstwo takiej naturalnej energii, DOJEBANE WOKALE, wszystko się zgadza. Słychać, że im się chce grać i że w końcu wymyślili się na nowo. A to wymyślenie wymagało po prostu jednego - tego, żeby przestać się przejmować i zacząć grać to na co się ma ochotę, Zawsze lubiłem ten album, ale dzisiaj mnie po prostu rozjebał na kawałki. Miazga dupy i stuprocentowy black metal. Ludzie jęczeli że o boże co to jest, a teraz widać, że to wcale nie jest takie odległe muzycznie od poprzednich płyt. Po prosto w końcu coś im kliknęło i wskoczyli na jakościową półkę wyżej.

Dalej jest już gorzej. Na FOAD jest kilka niezłych numerów, ale zorientowali się, że ludzie się wkurwiają, więc postanowili docisnąć homoseksualistę gazu i wyszło... różnie. Jest trochę dobrze, a trochę niedobrze, przelecialo mi przez głowę i niewiele zostawiło. Fajna płyta do samochodu, ale nie ma już takiego ognia jak na poprzedniej.

Mroczne Trony i Czarne Flagi to dalej zjazd w dół. Pamiętam, że przy premierze słuchałem tego w kółko i bardzo mi się podobało, ale generalnie chyba chcieli zrobić za dużo rzeczy jednocześnie - tu skoczne punko-patatajce, tam jakieś bardziej nastrojowe granie z lasu, jeszcze gdzie indziej siara, a nad tym wszystkim unosi się taki kabaretowo-pijacki nastrój, który psuje w zasadzie cały klimat. Średnio się to wszystko trzyma kupy i brakuje mi pierdolnięcia. Ująlbym to tak, że rozluźnienie pośladów im zrobiło dobrze, ale tutaj dupsztyl jest już nazbyt rozwarty.

I numerki:

RG - 6,5/10
P- 7,5/10
HT - 7,5/10
SW - 7/10
TCIS - 9/10
FOAD - 7/10
DTABF - 6/10

Goatlord nie liczę, bo to płyta osobna, niepasująca do żadnego okresu. Przedziwna, jedyna w swoim rodzaju płyta, nie dla sezonowców.

[Żułek]

Norwescy weterani black metalu Darkthrone po raz pierwszy w karierze wydadzą pełnoprawny materiał live. Zapowiedziany krążek „As Wolves Among Sheep… Live In Oslo” to zapis koncertu z 1990 roku, pochodzący z wczesnego etapu działalności zespołu, z czasów „Soulside Journey” i „Goatlord”, gdy grupa regularnie występowała jeszcze na scenie.

Premiera odbędzie się 18 kwietnia 2026 roku w ramach Record Store Day, a wydawnictwo ukaże się nakładem Peaceville Records na limitowanym, 180-gramowym winylu w kolorze petrol blue. Choć Darkthrone publikowali wcześniej pojedyncze nagrania koncertowe na składankach, będzie to ich pierwszy oficjalny, samodzielny album live — gratka dla kolekcjonerów i fanów surowego, garażowego brzmienia z początków kariery.



Równocześnie zespół zapowiedział box „The Fist In The Face Of God”, obejmujący dziewięć albumów z lat 1992–2004, w tym „A Blaze In The Northern Sky” i „Sardonic Wrath”. Zestaw zawierał będzie zremasterowane nagrania, archiwalne zdjęcia oraz DVD z materiałami dokumentalnymi i rzadkimi występami koncertowymi, stanowiąc przekrojowe podsumowanie czterech dekad działalności formacji.

[hcpig]

DT zrobił dokładnie to, co robił od zawsze poszedł wbrew oczekiwaniom sceny, zamiast kisić się we własnym micie. Jeśli widzisz w tym "upadek" to najwyraźniej dlatego, że DT traktujesz jak skansen z datą 1992 - 2004 wypaloną na czole.

Słyszałem tę gadkę sto tysięcy razy przez ostatnie 20 lat i podtrzymuję, to nie jest Darkthrone. Nie chodzi o zmianę FORMY lecz DUCHA. Tego ostatniego to ja słyszę w 2 (słownie - DWÓCH) utworach z płyt wydanych od 2006 roku i naprawdę mnie nie obchodzi czy duch będzie się wyrażał w formie black metalu, psychobilly czy power electronics - natomiast leniwe szywanie skrawków trzeciej ligi i jak to ładnie ktoś nazwał 'random namedropping' Fenriza w wywiadach to tylko mydlenie ludziom oczu (czy uszu.) The Cult is Dead a broniącym (całkiem licznym niestety) tej farsy można zacytować poemat taki oto:

Maximum distance to your idiocy
While you read and study a book
Yes, you are many and crazy
Like flies to a pile of shit

dorkthrone też

DORKthrone! Tak!


Najbardziej radykalny i antypodpubliczkowy to był okres ŚRODKOWY a co o nim teraz listonosz opowiada woła o pomstę. Nic dziwnego, że gra co gra skoro wyparł się części tych albumów.

"Panzerfaust" spoko, bardzo lubię, ale nikomu nie przeszkadzają wokale? Brzmią jak żul drący pizdę w dodatku 3mm od mikrofonu kupionego w lombardzie w Oslo za 4 (słownie: cztery) korony norweskie.

mi też to przeszkadza, na tyle że nie przepadam za tą płytą

To potężne wokale i w ogóle zajebista płyta, nie wiem co jej można zarzucić, na upartego rozrzut stylistyczny bo pierwsza połowa jest leśna, druga regres do Hellhammer i Q na koniec jako coś jeszcze innego.

W top 10 1995 na pewno wrzuciłbym Pancerfausta a przecież konkurencję miałby totalną.

Upadek zespołu to się zaczął dokładnie 10 lat wcześniej, w 96 w momencie wydania total death (goatlord nie liczę bo to oczywiście genialny materiał ale każdy prawdziwy herbatnik zna chronologię tego wydawnictwa). Pamiętam jak w czasie premiery kupiłem ravishing grimness i jak mnie chuj strzelił podczas pierwszego odsłuchu, że nie ma tu panzerfaustow ani snów o Transylwanii. Oczywiście z czasem odbiór tego materiału zmienił się na plus, ale z tego okresu jeszcze tylko hate them mi podszedł.

Stanowczo powinieneś sobie 'Plaguewielder' odświeżyć.

[hcpig]

Plaguewielder - zwrot w stronę grania bardziej agresywnego, nowocześniejszego i czystszego, jakby spojrzeli na bm spod znaki Rebel Extravagaza czy Grand Declaration of War i pomyśleli, że może też warto tak spróbować. Trzeba przyznać, że jest ogień - bdb płyta, ale... brakuje mi tego brudnego, ziemistego nastroju z norweskiego lasu. Rozumiem, że znaleźli w tym lesie wojskowy ośrodek w którym hoduje się żołnierzy-nadludzi, ale na dłuższą metę to nie jest "ich" granie. Niemniej jednak, szanuję.

Bo to jest pierdolony poligon, zwłaszcza 'Command' jak wchodzi przyspieszenie tempa, gary są obłędne a jak chcesz lasu to chyba kolega pominął ten nostalgiczny, genialny riff z 'Wreak'.

Tak BTW to strasznie lubię sesję zdjęciową do tej płyty - żadnych misiów panda, kandelabrów, szyszaków i innego gówna - po prostu dwóch skromnych typów w zielonej głuszy se stoi, jeden w skórze drugi w bluzie z kapturem, jest w tym prostota ale zarazem i moc i magia.

[dzik]

Mi tam Darkthrone podoba się w całości. Mam wszystkie pełniaki na cd i uważam się za fana.
Owszem. Mam sentyment do pierwszego okresu działalności i z początku miałem problem z zaakceptowaniem kierunku w którym poszli po the cult is alive, ale z perspektywy czasu uważam, że te nowe rzeczy są również świetne.
Mi tam ciężko się określić, która płyta jest najlepsza.
Z niecierpliwością czekam na ich nowy wysryw

Pod tą opinią mogę się podpisać w całości.

[Fanatyk]

DT zrobił dokładnie to, co robił od zawsze poszedł wbrew oczekiwaniom sceny, zamiast kisić się we własnym micie. Jeśli widzisz w tym "upadek" to najwyraźniej dlatego, że DT traktujesz jak skansen z datą 1992 - 2004 wypaloną na czole.

Słyszałem tę gadkę sto tysięcy razy przez ostatnie 20 lat i podtrzymuję, to nie jest Darkthrone. Nie chodzi o zmianę FORMY lecz DUCHA. Tego ostatniego to ja słyszę w 2 (słownie - DWÓCH) utworach z płyt wydanych od 2006 roku i naprawdę mnie nie obchodzi czy duch będzie się wyrażał w formie black metalu, psychobilly czy power electronics - natomiast leniwe szywanie skrawków trzeciej ligi i jak to ładnie ktoś nazwał 'random namedropping' Fenriza w wywiadach to tylko mydlenie ludziom oczu (czy uszu.) The Cult is Dead.....

„Ducha” nosisz w kieszeni jak relikwię i wyciągasz go wtedy, kiedy akurat pasuje do tezy. Całe to pierdolenie o „trzeciej lidze” i „random namedroppingu” brzmi bardziej jak ból dupy niż jak realna krytyka.
DT nigdy nie byli od spełniania cudzych oczekiwań i właśnie dlatego dalej żyją, zamiast gnić jako skamielina dla nostalgicznej hardkorowej świni

Przestań udawać, że twoje rozczarowanie to jakaś obiektywna prawda objawiona.